ἐπικλονέω
ἐπικλονέω, urge violently on
ἐπικλονέω,
- urge violently on, [τινά] A.R. 3.687; δῆριν Q.S. 8.426:— Pass., rush like a tide upon, of persons, A.R. 1.783; of storms, Q.S. 14.501.
ἐπι·κλονέω-ῶ, agiter violemment contre : ἐπ. δῆριν, Q. Sm. 8, 426, susciter une violente querelle ; ἐπ. τινα, A. Rh. 3, 687, presser vivement qqn ; d’où au pass. s’élancer avec violence, A. Rh. 1, 783.
ἐπικλονέω, (in Wogen), in Verwirrung u. Unordnung hintreiben ; Il. 18.7 steht jetzt νηυσὶν ἔπι κλονέονται ; übh. anregen, antreiben, θρασέες γὰρ ἐπικλονέεσκον Ἔρωτες Ap.Rh. 3.687, Schol. ἐθορύβουν ; δῆριν ἐπικλονέουσι, den Streit erregen, Qu.Sm. 8.426 ; pass., Ap.Rh. 1.783.