ἐπικυρόω
ἐπικυρόω, to confirm, sanction, ratify
Could not find ἐπικυρώσοντα in Logeion dictionaries.
ἐπικυρώσοντα future active participle neuter nominative plural, future active participle neuter vocative plural, future active participle neuter accusative plural, future active participle masculine accusative singular of ἐπικυρόω
ἐπικῡρόω,
- confirm, sanction, ratify, τὴν γνώμην Th. 3.71, cf. S. El. 793, X. An. 3.2.32, D. 15.34, SIG 167.20, etc.: c. inf., τίνες . . λόγοι καθεῖλον ἡμᾶς κἀπεκύρως αν θανεῖν; E. Or. 862:—Pass., πρίν τι ἐπικυρωθῆναι Th. 5.45; ἐπικυρωθέντων τῶν νόμων Arist. Ath. 37.1, cf. Sammelb. 1161.17 (i B.C.).
ἐπι·κυρόω-ῶ [ῡ]
1 sanctionner, confirmer, acc. Soph. El. 793 ; Thc. 3, 71 ; Xén. An. 3, 2, 32, etc. ||
2 décréter, décider, avec une prop. inf. Eur. Or. 862.
ἐπικυρόω, [ῡ], bestätigen, genehmigen, ἐπικυρώσας τὸ πρᾶγμα, τὴν γνώμην, Isae. 7.2, 42 ; Thuc. 3.71 ; ἤκουσεν ὧν δεῖ (ἡ Νέμεσις) κἀπεκύρωσεν καλῶς Soph. El. 783 ; ἡμᾶς θανεῖν, bestimmen, Eur. Or. 862 ; ὅτῳ ταῦτα δοκεῖ καλῶς ἔχειν, ἐπικυρωσάτω Xen. An. 3.2.32 ; Dem. u. A.
ἐπικυρόω
fut. ώσω
- to confirm, sanction, ratify, Thuc., Xen., etc.; c. inf., Eur.