ἐπικωμάζω

ἐπικωμ-άζω,

• rush on or in with a party of revellers, Plb. 26.1.4, Call. Epigr. 42 Pf.: generally, make a riotous assault, ἐπί τινα Ar. Ach. 982; τινί Men. 881; go careering about, εἰς τὰς πόλεις Pl. Lg. 950a; ἐπὶ τὴν οἰκίαν τινός Plu. Amat.narr. 2.772f: metaph., ἀτύχημα Σπαρτιάταις -εκώμασεν Chor. in Jahrb. 9.177:—Pass., to be visited by a reveller, Plu. Pyrrh. 13.

ἐπικωμάζω, in feierlichem, fröhlichem Festzuge heranziehen, Pol. 26.10.5 u. a.Sp.; vgl. Ath. XIII.603f ; mit Ungestüm ziehen, εἰς τὰς πόλεις Plat. Legg. XII.950a ; ἐπὶ πάνθʼ ἀγάθʼ ἔχοντας ἐπικωμάσας Ar. Ach. 982, der schwärmend zu ihnen kommt ; ἐπὶ τὴν οἰκίαν Plut. am.narr. 2 ; auch τινί, Alciphr. 1.39, zu Einem ; vom Unglück, hereinstürmen, ᾍδης ἐπεκώμασεν Ant. Thall. (VII.188). Das pass., εἰ φέρει πρᾴως ἐπικωμαζόμενος οὕτως ἀσελγῶς καὶ παροινούμενος, gehöhnt, Plut. Pyrrh. 13.

ἐπικωμάζω fut. σω

• to rush in like revellers, to make a riotous assault. Ar.; εἰς τὰς πόλεις Plat.:—Pass. to be grossly maltreated, Plut.