ἐπικυρόω
ἐπικυρόω, to confirm, sanction, ratify
Could not find ἐπικυρώσῃ in Logeion dictionaries.
ἐπικυρώσῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular of ἐπικυρόω
ἐπικῡρόω,
- confirm, sanction, ratify, τὴν γνώμην Th. 3.71, cf. S. El. 793, X. An. 3.2.32, D. 15.34, SIG 167.20, etc.: c. inf., τίνες . . λόγοι καθεῖλον ἡμᾶς κἀπεκύρως αν θανεῖν; E. Or. 862:—Pass., πρίν τι ἐπικυρωθῆναι Th. 5.45; ἐπικυρωθέντων τῶν νόμων Arist. Ath. 37.1, cf. Sammelb. 1161.17 (i B.C.).
ἐπι·κυρόω-ῶ [ῡ]
1 sanctionner, confirmer, acc. Soph. El. 793 ; Thc. 3, 71 ; Xén. An. 3, 2, 32, etc. ||
2 décréter, décider, avec une prop. inf. Eur. Or. 862.
ἐπικυρόω, [ῡ], bestätigen, genehmigen, ἐπικυρώσας τὸ πρᾶγμα, τὴν γνώμην, Isae. 7.2, 42 ; Thuc. 3.71 ; ἤκουσεν ὧν δεῖ (ἡ Νέμεσις) κἀπεκύρωσεν καλῶς Soph. El. 783 ; ἡμᾶς θανεῖν, bestimmen, Eur. Or. 862 ; ὅτῳ ταῦτα δοκεῖ καλῶς ἔχειν, ἐπικυρωσάτω Xen. An. 3.2.32 ; Dem. u. A.
ἐπικυρόω
fut. ώσω
- to confirm, sanction, ratify, Thuc., Xen., etc.; c. inf., Eur.