ἐπιρράσσω
ἐπιρράσσω, dash to, shut violently, slam to
Could not find ἐπιρράξασα in Logeion dictionaries.
ἐπιρράξασα aorist active participle feminine nominative singular, aorist active participle feminine vocative singular of ἐπιρράσσω
ἐπιρράσσω, Ep. ἐπι-ρρήσσω,
- dash to, shut violently, slam to, θύρην δʼ ἔχε . . ἐπιβλὴς . ., τὸν τρεῖς μὲν ἐπιρρήσσεσκον Ἀχαιοί, τρεῖς δʼ ἀναοίγεσκον Il. 24.454, cf. 456; πύλας ἐπιρράξασʼ ἔσω (with v.l. ἐπιρρήξασʼ) S. OT 1244; τὸ πῶμα prob. in Plu. Isid. 2.356c; λίθον (at the door of a cave) Id. Phil. 19:—Pass., to be dashed to, of gates, D.H. 8.18.
- 2 dash against, ἐ. αὐτοῖς τὴν ἵππον throw the cavalry upon them, Id. 3.25; ἴχνος κολώναις Nonn. D. 11.195; strike, πέδον ὁπλῇ ib. 41.189.
- II intr., beat upon one, of a storm, μή τις Διὸς κεραυνὸς ἤ τις ὀμβρία χάλαζʼ ἐπιρράξασα; S. OC 1503; of winds, Arat. 292, Opp. H. 1.634, App. BC 2.59, Ph. 1.507; ἐ. τισί attack them, D.S. 15.84, cf. D.H. 8.67, Ph. 2.173, etc.
ἐπι·ρράσσω :
I tr.
1 repousser avec force (une porte) acc. DH. 8, 18 ||
2 lancer avec force sur ou contre : τινὶ τὴν ἵππον, DH. 3, 25, la cavalerie contre l’ennemi ||
II intr.
1 fondre sur, en parl. de la foudre, d’une tempête, Soph. O.C. 1503 ; cf. App. Civ. 2, 59 ||
2 s’élancer contre, attaquer : τοῖς πολεμίοις, DS. 15, 84, l’ennemi ; cf. DS. 11, 8 ; 16, 12 ; DH. 8, 67.
Étym. ἐπί, ῥάσσω ; cf. ἐπιρρήσσω.
1. met acc. dichtslaan:
2. intrans. (met geweld) neerkomen op, neerslaan op (van storm).
ἐπιρράσσω, att. = ἐπιρρήσσω, mit Gewalt zuschlagen, verschließen, πρὶν ἐπιρραχθῆναι τὰς πύλας Dion.Hal. 8.18 ; τὸν λίθον, davor wälzen, Plut. Pelop. 19 ; αὐτοῖς τὴν ἵππον, die Reiterei auf sie werfen, Dion.Hal. 3.25. – Intr., eindringen, mit Gewalt hereinbrechen, ἤ τις ὀμβρία χάλαζʼ ἐπιρράξασα Soph. O.C. 1499 ; τινί, einen Angriff auf Einen machen, DS. 15.84 u. öfter, wie Dion.Hal. 8.67 u. a.Sp.; ἄνεμος ἐπέρραξεν App. B.C. 2.59.