ἐπιρράπισις Save Bailly 2024 Pape *ἐπιρράπισις, seul. ion. ἐπιρράπιξις, ιος (ἡ) [ᾰ] action de fustiger ; fig. reproche, Ion (Ath. 604b). Étym. ἐπιρραπίζω. ἐπιρράπισις, ἡ, = ἐπιρραπισμός. S. ἐπιράπιξις.