ἐπιρρήγνυμι

ἐπιρρήγνῡμι,

• rend, πέπλον δʼ ἐπέρρηξʼ ἐπὶ συμφορᾷ A. Pers. 1030 (lyr.); split, Heliod. ap. Orib. 48.21.3; break, νάρθηκας Alciphr. 3.51.

ἐπιρρήγνυμι, [ῡ], (ῥήγνυμι), = ἐπιρρήσσω, πύλας ἐπιρρήξασʼ ἔσω, mit Gewalt zuwerfen, Soph. O.R. 1244, wie Hesych. ἐπιρρήσσει durch ἐπικλείει erkl.; – dabei zerreißen, πέπλον δʼ ἐπέρρηξʼ ἐπὶ συμφορᾷ Aesch. Pers. 987 ; νάρθηκας ἐπιρρηγνύντες Alciphr. 3.51.

ἐπιρρήγνυμι fut. -ρήξω aor1 ἐπέρρηξα

• Aἐπιρρήγνυμι to rend, Aesch.
• Bἐπιρράσσω
• • Ito dash to, slam to, πύλας Soph.
  • IIintr. to break or burst upon one, Soph.
• Cἐπιρρήσσω, Ionic for ἐπιρράσσω
• • • 1to dash to, shut violently, θύρην Il.