ἐπίρρητος
ἐπίρρητος, exclaimed against, infamous
ἐπίρρητος, ον,
- exclaimed against, infamous, τέχναι X. Oec. 4.2; πλοῦτος Philostr. VA 7.23. Adv. -τως Poll. 3.139.
- II ἐ. διαιτητής agreed upon, Sch.Patm. D. in BCH 1.153.
ἐπί·ρρητος, ος, ον, décrié, Xén. Œc. 4, 2.
Étym. ἐπί, ἐρῶ.
ἐπίρρητος, berufen, verschrieen, Xen. Oec. 4.2 u. öfter bei Sp. Vgl. ἐπιβόητος.
ἐπίρρητος
ἐπίρ-ρητος, ον
- exclaimed against, infamous, Xen.