ἐπιστημονικός
ἐπιστημονικός, capable of knowledge
Could not find ἐπιστημονικώτερον in Logeion dictionaries.
ἐπιστημονικώτερον masculine accusative singular comparative, neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative of ἐπιστημονικός
ἐπιστημον-ικός, ή, όν,
- capable of knowledge, τὸ ἐ. τῆς ψυχῆς Arist. de An. 431b27; opp. βουλευτικός, Id. MM 1196b17, cf. EN 1139a12; θεὸς . . πάντων -ώτατον Id. Fr. 10 (=S.E. M. 9.21): Comp. -ώτερος Arist. Top. 141b16, Ph. Fr. 70 H.
- II of or for science, scientific, ἀρχαί Arist. Top. 100b19; ὁ ὁρισμὸς -κός (v.l. -κόν) Id. Metaph. 1039b32; ἀποδείξεις Id. APo. 75a30; συλλογισμός ib. 71b18; αἴσθησις Phld. Mus. p.11 K.; λόγοι Gal. UP 12.6; ἐπίγνωσις Theol.Ar. 17; οὐκ ἦν εὔλογον οὐδʼ ἐ. ib. 58: Sup. -ώτατον, ἔργον [ὁ κόσμος] Ph. 2.217. Adv. -κῶς Arist. Top. 114b10, Ph. 2.417.
ἐπιστημονικός, ή, όν :
1 capable de savoir, apte à s’instruire, Arstt. An. 3, 8, 2 ||
2 qui concerne la science, scientifique, Arstt. Top. 1, 1, 2 ||
Cp. -ώτερος, Arstt. Top. 6, 4 ; sup. -ώτατος, Arstt. fr. 12.
Étym. ἐπιστήμων.
ἐπιστημονικός, ή, όν, das Wissen betreffend, wissend, τὸ ἐπιστημονικὸν τῆς ψυχῆς μέρος Arist. Eth. 6.2 ; auch adv., S.Emp. adv.phys. 283.