About Report a problem

Menu

ἐπιστήμων

ἐπιστήμων, knowing, wise, prudent

ἐπιστήμ-ων, ον, gen. ονος, (ἐπίσταμαι)
  • knowing, wise, prudent, ἐ. βουλῇ τε νόῳ τε Od. 16.374; ἄρχοντες X. Oec. 21.5; ἐπιστήμων γὰρ εἶ, = ἐπίστασαι γάρ, E. Supp. 843.
      • 2 acquainted with a thing, skilled or versed in, c. gen., κακῶν S. Fr. 589; τῆς θαλάσσης, τοῦ ναυτικοῦ, Th. 1.142, 8.45; τῆς τέχνης Pl. Grg. 448b; τῶν τόπων POxy. 1469.12 (iii A.D.); also περί τινος or τι, Pl. R. 599b, Sis. 389e: with neut. Adj., τὰ προσήκοντα ἐπιστήμων X. Cyr. 3.3.9, cf. Oec. 2.16 (Sup.).
      • 3 c. inf., knowing how, λέγειν τε καὶ σιγᾶν Pl. Phdr. 276a, cf. X. Oec. 19.16: Comp. -ονέστερος Pl. Chrm. 174a. Adv. Comp. -ονέστερον X. Oec. 3.14: Sup. -ονέστατα Pl. R. 534d.
    • II possessed of perfect knowledge, Id. Plt. 301b, etc.; opp. δοξαστής, τινός Id. Tht. 208e, in Arist., scientifically versed in a thing, APo. 74b28, Cat. 11a33. Adv. -ονως, ἔχειν πρός τι Pl. Sph. 233c: λέγειν with science, with art, Id. Tht. 207b; εἰπεῖν use technical or scientific terminology, Aristid. Or. 26(14).97.

Saved

Recent