ἐπιστεναχίζω
ἐπιστεν-ᾰχίζω,
- = ἐπιστένω, Hes. Th. 843 (v.l. -στοναχ-), Nonn. D. 8.204.
ἐπι·στεναχίζω (impf. ἐπεστενάχιζον) [ᾰ] gémir en outre, Hés. Th. 843, etc.
ἐπιστεναχίζω, v.l. ἐπιστοναχίζω, = ἐπιστενάζω, Hes. Th. 843 ; μύθῳ Nonn. 8.204.