ἐπιστενάχω
ἐπιστενάχω, to groan in answer
ἐπιστεν-άχω [ᾰ],
- = ἐπιστένω, τινί A. Ag. 790 (anap.): aor., ἐπεστενάχησε θανόντι IPE 2.171 (Panticapaeum): abs., S. OT 185 (lyr.):—Med., ἐπεστενάχοντο δʼ ἑταῖροι Il. 4.154, cf. 19.301 (tm.).
ἐπι·στενάχω [ᾰ] (seul. prés.) gémir sur, dat. Eschl. Ag. 790 ; abs. Soph. O.R. 185 ||
Moy. m. sign. Il. 4, 154, etc.
ἐπιστενάχω, = ἐπιστενάζω, τῷ δυσπραγοῦντι δʼ ἐπιστενάχειν πᾶς τις ἕτοιμος Aesch. Ag. 764 ; Soph. O.R. 185.
ἐπιστενάχω
[ἐπι- 9.]
To groan in answer.
In mid.: ἐπεστενάχοντο δʼ ἑταῖροι Il. 4.154.
ἐπιστενάχω
- 1= ἐπι-στενάζω τινί Aesch.:—absol., Soph.
- 2Mid. to groan in answer, Il.