ἐπορθιάζω
ἐπορθιάζω, to set upright
Could not find ἐπορθίαζέ in Logeion dictionaries.
ἐπορθίαζέ Verb: present active imperative 2nd singular, Verb: imperfect active indicative 3rd singular of ἐπορθιάζω
ἐπορθιάζω,
- set upright, ἐ. τὰ ὦτα prick the ears, v.l. in Ph. 2.4: but mostly of the voice, lift up at or over, ὀλολυγμὸν τῇδε λαμπάδι A. Ag. 29; Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν ib. 1120: abs., ἐ. γόοις lift up the voice in wailing, Id. Pers. 1050 (lyr.).
ἐπ·ορθιάζω :
1 élever, en parl. de la voix : ὀλολυγμόν, Eschl. Ag. 29, pousser des cris de joie ; abs. ἐπ. γόοις, Eschl. Pers. 1050, élever la voix en poussant des gémissements ; p. suite, élever la voix contre, dat. Eschl. Ag. 1120 ||
2 postér. dresser : τὰ ὦτα, Phil. 2, 4, les oreilles.
ἐπορθιάζω, die Stimme erheben, sc. φωνήν, entgegen ertönen lassen, zujubeln, ὀλολυγμὸν τῇδε λαμπάδι Aesch. Ag. 29, 1091, γόοις, mit Wehklagen aufschreien, Pers. 1007 ; – im eigtl. Sinne, emporrichten, τὸ ὦτα, die Ohren spitzen, Philo, l.d.
ἐπορθιάζω
- to set upright, of the voice, to lift up, Aesch.; absol., ἐπορθ. γόοις to lift up the voice in wailing, Aesch.