ἐποποιός
ἐποποιός, an epic poet
ἐποποι-ός, ὁ,
- epic poet, Hdt. 2.120, Arist. Po. 1447b14, Neanth. 26J.: generally, verse-maker, Luc. JTr. 6.
ἐπο·ποιός, οῦ (ὁ)
1 poète épique, Hdt. 2, 120 ; Arstt. Poet. 1, 10 ||
2 poète, en gén. Luc. J. tr. 6.
Étym. ἔπος, ποιέω.
ἐποποιός, ὁ, der epische Dichter, der ein episches Gedicht macht, Her. 2.120 ; Arist. poet. oft, rhet. 3.3. – Der Versmacher übh., Luc. Iup. Trag. 6.
ἐποποιός
ἐπο-ποιός, ὁ,
ποιέω
- an Epic poet, Hdt.