ἐπορέγω

ἐπορέγω,

• hold out to, give yet more, εἴ περ ἂν..Ζεὺς ἐπὶ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κῦδος ὀρέξῃ Il. 5.225:—Med., τιμῆς οὔτʼ ἀφελὼν οὔτʼ ἐπορεξάμενος Sol. 5.2.
• • • 2 metaph., [τὸ θεῖόν] τισιν ἐ. τὰς μεταδόσεις τῆς ὑπερπλήρους ἀγαθότητος Procl. Inst. 131.
  • II Med., stretch oneself towards, once in Hom., ἐπορεξάμενος reaching forward to strike, Il. 5.335; χειρί τινος ἐ. reach at a thing, A.R. 1.1313; οὗ παλάμῃ ἐπορέχθην Matro Conv. 70; also χεῖράς τινι ἐ. A.R. 2.1212; ἐ. πρός τι Hp. Epid. 7.11: abs., ib. 7.5.
  • • 2 ἐ. τινός yearn for it, ἀλλοίων ἐ. Emp. 110.6, cf. Pl. R. 437c, Tht. 186a.
    • 3 rise in oneʼs demands, Hdt. 9.34.

ἐπορέγω, darreichen, Phoen. Coloph. Ath. VIII.360a (in tmesi auch Il. 5.225). – Gew. med., sich wonach ausstrecken,
   a) angreifen, Il. 5.335 ; auch ἐπορέχθην, Matro bei Ath. VI.136b.
   b) erreichen, fassen, ὁππότε οἱ στιβαρὰς ἐπορέξατο χεῖρας Ap.Rh. 2.1212 ; c. gen., στιβαρῇ ἐπορέξατο χειρὶ νηΐου ὁλκαίοιο 1.1313 ; – noch mehr, dazu verlangen, Her. 9.34 ; ἐπορεγομένην αὐτοῦ τῆς γενέσεως Plat. Rep. IV.437c ; Theaet. 186a u. Sp.; – darreichen, τιμῆς οὔτʼ ἀφελὼν οὔτʼ ἐπορεξάμενος Solon bei Plut. Sol. 18.

†ἐπορέγω

[ἐπ-, ἐπι- 11.]

Aor. pple. mid. ἐπορεξάμενος.

In mid., to reach towards a person in order to strike him: ἐπορεξάμενος οὔτασε χεῖρα Il. 5.335.

ἐπορέγω : only mid. aor. part., ἐπορεξάμενος, reaching out after, lunging at, Il. 5.335†.

ἐπορέγω fut. ξω

• • Ito hold out to, give yet more, Il.; so in Mid., Solon.
  • IIMid. to stretch oneself towards, ἐπορεξάμενος reaching forward to strike, Il.
  • • 2metaph. to rise in oneʼs demands, Hdt.