ἐποπτικός
ἐποπτικός, of or for an ἐπόπτης, someone initiated
ἐποπτ-ικός, ή, όν,
- of or for an ἐπόπτης, τὰ τέλεα καὶ ἐ. the highest mysteries, Pl. Smp. 210a, cf. Philoch. 148, Plu. Demetr. 26; esoteric, διδασκαλίαι Id. Alex. 7; μέρος φιλοσοφίας Id. Isid. 2.382d; οἱ -ώτεροι the more deeply initiated, Hld. 9.9.
ἐποπτικός, ή, όν :
1 qui concerne le plus haut degré d’initiation (c. à d. la contemplation) dans les mystères d’Éleusis ; τὰ ἐποπτικά, Plat. Conv. 210a, les plus hauts mystères ||
2 parvenu au plus haut degré d’initiation, Hdt. 9, 9 ||
3 p. ext. secret, caché, Plut. Alex. 7 ||
Cp. -ώτερος, Hld. 9, 9.
Étym. ἐπόψομαι.
ἐποπτικός, ή, όν, den ἐπόπτης betreffend ; τὰ ἐποπτικά, die letzten und höchsten Weihen in den eleusinischen Mysterien, Plut. Demetr. 26 ; Kompar., ἐποπτικώτεροι, die tiefer Eingeweihten, Hel. 9.9 ; übertr., τὰ τέλεα καὶ ἐποπτικὰ τῶν ἐρωτικῶν Plat. Symp. 209e. – Uebh. geheim, αἱ ἀκροαματικαὶ καὶ ἐποπτικαὶ διδασκαλίαι, neben ἀπόρρητοι καὶ βαρύτεραι, Plut. Alex. 7.
ἐποπτικός
from ἐπόπτης
ἐποπτικός, ή, όν
- of or for an ἐπόπτης, τὰ τέλεα καὶ ἐπ. the highest mysteries, Plat.