ἐρευνητέον
ἐρευνητέον, one must inquire
ἐρευν-ητέον,
- one must inquire, ποῖα.. X. Smp. 8.39; εἰ.. Ph. 2.27.
ἐρευνητέον, vb. d’ἐρευνάω, Xén. Conv. 8, 39.
ἐρευνητέον, one must inquire