ἐχθαίρω
ἐχθαίρω, to hate, detest
Could not find ἐχθαίροντι in Logeion dictionaries.
ἐχθαίροντι present active participle masculine dative singular, present active participle neuter dative singular, present active indicative 3rd plural of ἐχθαίρω
ἐχθ-αίρω, Dor. 3 pl. -οντι Theoc. 24.29: impf. ἤχθαιρον E. Supp. 879: aor. 1 ἤχθηρα Il. 20.306, A. Pers. 772, etc.; Dor. ἤχθᾱρα Timocr. 1.4:—Med., Ep. aor. 1 ἐχθήρατο in act. sense, Nic. Al. 618, cf. ἀπεχθαίρω: —Pass., S. Aj. 458: fut. Med. ἐχθαροῦμαι in pass. sense, Id. Ant. 93: (ἔχθος):—
- hate, detest, ἵνʼ ἐχθήρειε γέροντα Il. 9.452, cf. Od. 4.692; ὄφρα σε Λιμὸς ἐχθαίρῃ, φιλέῃ δέ . . Δημήτηρ Hes. Op. 300 (cf. Cratin. 317); Θεμιστοκλῆʼ ἤχθαρε Λατώ Timocr. l.c., cf. Ion Trag. 44, parodied by Ar. Ra. 1425: c. acc. cogn., ἔχθος ἐχθήρας μέγα S. Ph. 59: with acc. pers. added, οὐδʼ αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω σε I do not bear thee so great hatred, Id. El. 1034:—Pass., to be hateful, θεοῖσι A. Supp. 754, cf. S. Aj. 458: abs., A. Ch. 241: fut. Med., ἐχθαρῇ μὲν ἐξ ἐμοῦ S. Ant. 93:—Med. in act. sense, Nic. Al. 618.—Poet. word, used by Hp. Ep. 17, Arist. EN 1126b24, 1180a22, and late Prose, Parth. 36.2, Str. 17.2.3, Ph. 2.543, 555 (c. inf., ἅ τις παθεῖν ἐχθαίρει (v.l. ἐχθραίνῃ) Id. ap. Eus. PE 8.7), Plu. Rom. 17, D.C. 37.38, etc. (ἐχθραίνω is f.l. in E. Med. 555, etc.)
ἐχθαίρω (f. αρῶ [ᾰ], ao. ἤχθηρα, pf. inus.) haïr, détester, acc. Il. 9, 452 ; cf. Od. 4, 692 ; Hés. O. 298, Th. 874 ; Eschl. Pr. 974, etc. ; Soph. El. 1363, etc. ; en prose, Hpc. 1285, 21 ; Arstt. Nic. 9, 10 ; Plut. Rom. 17, M. 670d, etc. ; ἔχθος ἐχθαίρειν μέγα, Soph. Ph. 59, éprouver une grande haine ; ἔχθος ἐ. τινά, Soph. El. 1034, éprouver de la haine pour qqn ; d’où au pass. être haï, se faire haïr : τινι, Eschl. Ch. 241, etc. ; Soph. Aj. 457 ; ἔκ τινος, Soph. Ant. 93, de qqn ||
Moy. haïr, acc. Nic. Al. 539 ||
➳ Act. prés. 3 pl. dor. ἐχθαίροντι, Thcr. Idyl. 24, 29 ; ao. dor. ἤχθαρα [θᾱ] Timocr. (Plut. Them. 21). Pass. prés. opt. 3 pl. poét. ἐχθαιροίατο, Eschl. Suppl. 754. Fut. moy. au sens pass. ἐχθαροῦμαι, Soph. Ant. 93.
Étym. ἔχθος.
1. act. haten:
2. med.-pass. gehaat zijn bij,
ἐχθαίρω, (ἔχθος), hassen, anfeinden ; ἵνʼ ἐχθήρειε γέροντα Il. 9.452 ; Ggstz von φιλέω, Od. 4.692 ; Hes. O. 298 ; Soph. El. 1355 u. A.; πάντας ἐχθαίρω θεούς Aesch. Prom. 997 ; εἴ σοί τε καὶ θεοῖσιν ἐχθαιροίατο Suppl. 735 ; οὐδʼ αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω σʼ ἐγώ, mit solchem Hasse, Soph. El. 1023 ; ἔχθος ἐχθήρας μέγα, Haß hegen, Phil. 59 ; ἐχθαίρομαι θεοῖς, ich bin den Göttern verhaßt, werde von den Göttern mit Haß verfolgt, Aj. 453 ; ἐχθαρεῖ μὲν ἐξ ἐμοῦ, du wirst von mir gehaßt werden, Ant. 93 ; πόλιν Eur. Suppl. 903 ; Ar. Ran. 1325, aus Ion. In Prosa erst seit Arist. Eth. Nic. 9.10 ; κακίαν Plut. Rom. 17. – Nic. Al. 539 hat auch das med. in alt. Bdtg, Δίκτυννα ἐχθήρατο κλῶνας. – Adj. verb. ἐχθαρτέος, Soph. Aj. 664.
ἐχθαίρω
[ἔχθος.]
3 sing. aor. ἤχθηρε Il. 20.306. Also (as v.l. for ἔχθαιρε (impf.)) Od. 11.437, 560, Od. 19.364.
3 sing. opt. ἐχθήρειε Il. 9.452.
(ἀπ-.)
To regard with disfavour, dislike or enmity, dislike, hate: οὐδὲ Μενοιτιάδην ἤχθαιρε πάρος γε Il. 17.270, Πριάμου γενεὴν ἤχθηρε (has taken into disfavour) Il. 20.306. Cf. Il. 9.452: Od. 3.215 = Od. 16.96, Od. 4.692, Od. 11.437, 560, Od. 19.364.
Absol. Od. 15.71.
ἐχθαίρω (ἔχθος), aor. ἤχθηρα: hate, opp φιλεῖν, Od. 4.692.
ἐχθαίρω
ἔχθος
- to hate, detest, Hom., Trag.; c. acc. cogn., ἔχθος ἐχθήρας μέγα hating with great hatred, Soph.:—Pass. to be hated, hateful, Trag.; so in fut. mid., ἐχθαρεῖ μὲν ἐξ ἐμοῦ Soph.