ἡγηλάζω
ἡγηλάζω, to guide, lead
Could not find ἡγηλάζεις in Logeion dictionaries.
ἡγηλάζεις present active indicative 2nd singular of ἡγηλάζω
ἡγηλάζω, Ep. collat. form of ἡγέομαι,
- guide, lead, κακὸς κακὸν ἡγηλάζει Od. 17.217; but κακὸν μόρον ἡ. lead a wretched life, 11.618; βίοτον βαρὺν ἡ. A.R. 1.272; ἱερὸν γόον Orac. ap. Zos. 1.57: for Arat. 893, v. ὑφηγηλάζω.
ἡγ·ηλάζω :
1 conduire, guider : τινά, Od. 17, 217, qqn ||
2 p. ext. mener, traîner, d’ord. en mauv. part : κακὸν μόρον, Od. 11, 618 ; βίοτον βαρύν, A. Rh. 1, 272, une vie misérable ou pénible.
Étym. ἡγέομαι, ἐλαύνω.
ἡγηλάζω, verstärkte ep. Form für ἡγέομαι (schwerlich richtig von Alten als eine Zusammensetzung von ἄγειν u. ἐλάω erkl.), führen, leiten ; κακὸς κακὸν ἡγηλάζει Od. 17.217 ; ἤ τινα καὶ σὺ κακὸν μόρον ἡγηλάζεις, ein schlimmes, trauriges Los führen, tragen, erdulden, 11.617, wonach Ap.Rh. sagt ἀλλʼ ὑπὸ μητρυιῇ βίοτον βαρὺν ἡγηλάζει, 1.272.
ἡγηλάζω
[*ἡγηλός, apt to lead, fr. ἡγέομαι.]
- 1
To play the leader or fugleman to: κακὸς κακὸν ἡγηλάζει Od. 17.217.
- 2
To lead (a specified kind of existence), endure (a specified fate): κακὸν μόρον ἡγηλάζεις Od. 11.618.
- 1
ἡγηλάζω : parallel form of ἡγέομαι, w. acc., Od. 17.217; μόρον, Od. 11.618. (Od.)
ἡγηλάζω,
- to guide, lead, Od.; κακὸν μόρον ἡγ. to lead a wretched life, Od. Epic collat. form of ἡγέομαι,