ἡμίθεος

ἡμί-θεος, Aeol. αἰμί- Alc. Supp. 8.13, Dor. ἁμί- Theoc. 18.18 codd., ἡμίσῐος Alcm. 23.7: ὁ:—

• demigod, ἀνδρῶν ἡρώων θεῖον γένος, οἳ καλέονται ἡμίθεοι Hes. Op. 160, cf. h.Hom. 31.19, 32.19, Pi. P. 4.184, Pl. Ap. 28c, Isoc. 9.70, etc.; once in Hom. (if genuine), ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν Il. 12.23.
• • II Pythag. name for five, Theol.Ar. 32.

ἡμίθεος, ὁ, Halbgott ; ἄνδρες Il. 12.23 ; das sind ἄνδρες ἥρωες, Hes. O. 158. So heißen die Argonauten Pind. P. 4.12, 211 ; Ἀχαιοί, Eur. I.A. 173 ; Ar. Ran. 1060 u. sp.D., wie Ap.Rh. 4.1642. Auch in Prosa, Isocr. 4.84 Xen. conv. 8.31 u. Sp.

ἡμίθεος

[ἡμι- + θεός.]

Half-divine, of divine parentage on one side: ἀνδρῶν Il. 12.23.

ἡμῐθεος

• 1demigod, hero, of the Argonauts. ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις P. 4.12 ἡμιθέοισιν πόθον ἔνῃαιεν Ἤρα P. 4.184 κεῖνος ἡμιθέων πλόος P. 4.211

ἡμίθεος : demi-god, pl., Il. 12.23†.

ἡμίθεος

• a half-god, demigod, Il., Hes.