ἰταμός
ἰταμός, headlong, eager, reckless
Could not find ἰταμώτερον in Logeion dictionaries.
ἰταμώτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of ἰταμός
ἰτᾰμ-ός, ή, όν, (εἶμι ibo, ἴτης)
- headlong, hasty, eager, κύνες A. Fr. 282, Alex. 234; ἰ. πρόσωπον Nicol.Com. 1.28; bold, reckless, ἰταμὸν καὶ τολμηρὸν ἡ πονηρία D. 25.24; ἀναιδὴς καὶ ἰ. Men. Epit. 311; ἰ. πρὸς τὸ πράττειν Arist. Pr. 953b4; πρὸς τὰ δεινά Plu. Galb. 25; πρὸς λόγους ἰταμώτερος Id. Stoic.rep. 2.1041a: Sup. -ώτατος Phld. Rh. 1.341 S., Luc. Icar. 30; τὸ ἰ., = ἰταμότης, Plu. Fab. 19, etc.; vigour of style, Diog.Oen. 12; τὸ ἰ. τῆς ψυχῆς Plu. Rom. 7; ἰ. τι δεδορκώς Luc. Fug. 19; ἰ. ἀντιβλέπειν Ael. NA 17.12. Adv. -μῶς Alex. 105, Euphro 1.25, Men. Pk. 306, Plu. Mult. 2.93b, Gal. 11.232; οἱ ἰ. πολιτευόμενοι D. 8.68: Comp. -ώτερον Pl. Lg. 773b; -ώτερον τῷ βίῳ χρῆσθαι D. 19.233.
ἰταμός, ή, όν [ῐᾰ]
1 vif, ardent, Eschl. (Ar. Ran. 1292) ||
2 hardi, effronté, impudent, Dém. 777, 3 ; Arstt. Probl. 29, 1 ; τὸ ἰταμόν, Plut. Fab. 19, etc. hardiesse, impudence ; adv. ἰταμὸν ἀντιβλέπειν, El. N.A. 17, 12, regarder en face avec effronterie ||
Cp. -ώτερος, Plut. M. 1041a; sup. -ώτατος, Luc. Ic. 30.
Étym. ἴτης.
ἰταμός, (εἶμι, vgl. ἴτης), der dreist darauf losgeht, keck, verwegen ; ἰταμὸν καὶ τολμηρὸν ἡ πονηρία, im Ggstz von βραδὺ καὶ ὀκνηρόν, Dem. 25.24 ; πρός τι, Arist. Probl. 29.1 ; Sp., wie Plut. Galb. 25, τὸ ἰταμὸν τῆς ψυχῆς Rom. 7, Keckheit, Entschiedenheit. – Unverschämt, κύνες Ar. Ran. 1292.
• Adv., ἰταμώτερον ἅμα καὶ θᾶττον τοῦ δέοντος πρὸς πάσας τὰς πράξεις φερόμενον, unbesonnen, Plat. Legg. VI.773d ; Dem. u. Folgde.
• Adv., ἰταμώτερον ἅμα καὶ θᾶττον τοῦ δέοντος πρὸς πάσας τὰς πράξεις φερόμενον, unbesonnen, Plat. Legg. VI.773d ; Dem. u. Folgde.
ἰταμός
ἰτᾰμός (ῐ),
εἶμι ibo
- headlong, hasty, eager, ready for anything, reckless, Lat. audax, Aesch., Dem.