ἱστορικός
ἱστορικός, exact, precise, scientific; historical
Could not find ἱστορικὰ in Logeion dictionaries.
ἱστορικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of ἱστορικός
ἱστορικός, ή, όν,
- exact, precise, scientific, μίμησις Pl. Sph. 267e; τῶν παρὰ τοῖς ἄλλοις εὑρημένων ἱ. well-informed respecting . . or able to recount . ., Arist. Rh. 1359b32; ἀποδείξεις ἱστορικῶν Phld. D. 1.23. Adv. -κῶς scientifically, accurately, Arist. GA 757b35; by personal observation, καταμαθεῖν τι Gal. 14.275.
- II belonging to history, historical, πραγματεῖαι D.H. 1.1; τύπος (opp. λογικός) Id. Dem. 24; ἀναγραφή Id. 1.4; γράμματα Plu. Them. 13: Subst., historian, Arist. Po. 1451b1, Aristeas 31, Phld. Rh. 1.200 S., D.H. 4.6, D.S. 1.6, etc.; -ώτατος βασιλέων Plu. Sert. 9. Adv. -κῶς, ἱ. καὶ διδασκαλικῶς Str. 1.1.10; ἱ. καὶ ἐξηγητικῶς, opp. ἀποδεικτικῶς, Phld. Mus. p.12 K.; but ἐξηγητικώτερον ἢ -ώτερον, of Aristotleʼs method in HA, Antig. Mir. 60.
ἱστορικός, ή, όν :
I qui concerne la connaissance d’une chose, Plat. Soph. 267e ||
II particul. qui concerne l’histoire, d’où :
1 historique, DH. 1, 13 ; 6, 813, 1030 Reiske ; τὰ ἱστορικά, Plut. Them. 13, les histoires ||
2 en parl. de pers. propre aux recherches de l’histoire, habile historien, Plut. Sert. 9 ; d’où historien en gén. Arstt. Poet. 9, 2, etc. ||
Sup. -ώτατος, Plut. Sert. 9.
Étym. ἵστωρ.
1. wetenschappelijk, precies:
2. historisch:
ἱστορικός, das Wissen betreffend, wissenschaftlich ; τὴν δὲ μετʼ ἐπιστήμης ἱστορικήν τινα μίμησιν Plat. Soph. 267e ; bes. geschichtlich, ἀνὴρ φιλόσοφος καὶ γραμμάτων οὐκ ἄπειρος ἱστορικῶν Plut. Them. 13, öfter ; ὁ, der Geschichtschreiber, Ἰόβα τοῦ πάντων ἱστορικωτάτου βασιλέων, der beste Geschichtschreiber, Sertor. 9.
• Adv ., nach Weise eines Geschichtschreibers, λέγειν Arist. gen. anim. 3.8 ; Strab. I p. 6.
• Adv ., nach Weise eines Geschichtschreibers, λέγειν Arist. gen. anim. 3.8 ; Strab. I p. 6.
ἱστορικός, ή, όν
- of or for inquiry: historical, Plut.