ὀστρακόδερμος
ὀστρακόδερμος, with a shell like a potsherd, hard-shelled
ὀστρᾰκό-δερμος, ον,
- with a shell like a potsherd, hard-shelled, καρκίνοι Batr. 295; ὀ. ζῷα testaceans or molluscs (excl. cuttle-fishes), opp. μαλακόστρακα, Arist. HA 523b9, cf. 590a19, Thphr. HP 4.6.8, Ath. 3.89f, Jul. Or. 6.193b; also of certain crabs, Arist. HA 601a18; of eggs, ib. 489b14.
ὀστρακό·δερμος, ος, ον [ᾰ] qui a une écaille en guise de peau, Batr. 297 ; Arstt. H.A. 5, 10, etc.
Étym. ὄστρακον, δέρμα.
ὀστρακόδερμος, mit harter Schale, bes. von Schaltieren ; Batrach. 296 ; Arist. H.A. 1.6 u. A.; νῶτον, mit harter Schale, Ath. VII.317 aus Arist.