ὁδοιπορέω
ὁδοιπορέω, to travel, walk
Could not find ὁδοιποροῦντα in Logeion dictionaries.
ὁδοιποροῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ὁδοιπορέω
ὁδοιπορ-έω, impf. ὡδοιπόρεον,-ουν, Hdt. 4.116 (v.l. ὁ-), S. OT 1027: fut. -ήσω Hp. Art. 58: pf. ὁδοιπόρηκα Philippid. 13: plpf. 3 pl. διοδοιπορήκεσαν Hdt. 8.129:—Pass., pf. ὡδοιπόρηται Luc. Herm. 2:—
- walk, Hdt. 4.110, S. OT 801; ὀρθότεροι -ήσουσι Hp. l.c.; ἐπʼ ἄκρων ὁ. walk on tiptoe, S. Aj. 1230; come, ὁ ξένος . . ὧδʼ ὁδοιπορεῖ Id. OC 1251: c. acc. cogn., ὁδοιπορεῖν ὁδόν Hdt. 4.116; ὁ. τοὺς τόπους walk over this ground, S. OT 1027.—Used in Trag. and Ion. Prose, = Att. βαδίζω; also in later Prose, Act.Ap. 10.9, Gal. 9.500, PMag.Lond. 121.181, X.Eph. 3.2.
ὁδοιπορέω-ῶ (impf. ὡδοιπόρουν, f. ὁδοιπορήσω, ao. ὡδοιπόρησα, pf. ὁδοιπεπόρηκα, pf. pass. ὡδοιπόρημαι) voyager, particul. à pied, Hdt. 4, 110 ; Soph. El. 1099, etc. ; avec un acc. ὁδ. τόπους, Soph. O.R. 1027, parcourir des lieux ; ὁδόν, Hdt. 4, 110, voyager ; marcher, en gén., Soph. Aj. 1230 ||
➳ Pf. ὁδοιπεπόρηκα, Philipp. (Com. fr. 4, 471).
Étym. ὁδοιπόρος.
ὁδοιπορέω, wandern ; absol., Soph. O.R. 801, O.C. 99, u. übertr., ὑψήλʼ ἐκόμπεις κἀπʼ ἄκρων ὁδοιπόρεις, Aj. 1209 ; c. acc., ὡδοιπόρεις δὲ πρὸς τί τούσδε τοὺς τόπους ; Soph. O.R. 1027, durchwandern ; εἰς τὴν οἰκεομένην, Her. 4.110 ; ὁδοιπόρεον ὁδόν, 4.116 ; bei Sp., ὁδόν Luc. Hermot. 30.
ὁδοιπορέω
ὁδοιπόρος
- to travel, walk, Hdt., Soph., etc.; ὁδ. τοὺς τόπους to walk over this ground, Soph.