Ὀρέστειος
Ὀρέστειος, of Orestes
Could not find Ὀρεστείῳ in Logeion dictionaries.
Ὀρεστείῳ proper-name adjective masculine dative singular, proper-name adjective neuter dative singular of Ὀρέστειος
Ὀρέστ-ειος, α, ον,
- of Orestes, κακά S. El. 1117.
Ὀρέστειος, α, ον, qui concerne Oreste, Soph. El. 1117 ; Eur. Andr. 1242.
Étym. Ὀρέστης.
Ὀρέστειος, α, ον
- of Orestes, Soph.