ὑπερφρονέω
ὑπερφρονέω, to be over-proud, to have high thoughts
Could not find ὑπερφρονοῦσι in Logeion dictionaries.
ὑπερφρονοῦσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ὑπερφρονέω
ὑπερφρον-έω, (ὑπέρφρων)
- to be over-proud, have high thoughts, μηδʼ ὑπερφρόνει A. Ag. 1039, cf. Plb. 6.18.7; μὴ ὑ. παρʼ ὃ δεῖ φρονεῖν, ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν Ep.Rom. 12.3: c. dat. modi, to be proud in or of a thing, πλούτῳ Hdt. 1.199; τὸν λόγον, ᾧ ὑπερπεφρόνηκας Pl. Alc. 1.104a.
- 2 c. acc., overlook, look down upon, despise, ὑπερφρονήσας τὸν παρόντα δαίμονα A. Pers. 825; τοὺς θεούς Ar. Nu. 226; πέφυκε ἄνθρωπος τὸ . . θεραπεῦον ὑπερφρονεῖν Th. 3.39; ἑτέρους Aristeas 122:—Pass., to be despised, ὑπὸ τῶν εὐπραγούντων Th. 6.16.
- 3 c. gen., think slightly of, δαιμόνων E. Ba. 1325; τῶν καθεστώτων νόμων Ar. Nu. 1400; τοῦ ἐπιτηδεύματος Pl. Phdr. 258b.
- II surpass in knowledge, ὑ. ἱστορίᾳ τὸν δῆμον (v.l. for περιφρ-) Aeschin. 1.141: c. acc. cogn., πάντα ὑ. excel in all wisdom, Hp. Ep. 17.
ὑπερ·φρονέω-ῶ :
I élever ses pensées trop haut, avoir des vues trop hautes, Hpc. 1279, 26 ||
II plus souv. :
1 intr. avoir des sentiments trop hauts, être fier, orgueilleux, Eschl. Ag. 1039 ; Pol. 3, 18, 7 ; τινι, Hdt. 1, 199 ; Plat. 1 Alc. 104a, s’enorgueillir de qqe ch. ||
2 tr. traiter dédaigneusement, mépriser, dédaigner, acc. Eschl. Pers. 825 ; Ar. Nub. 226 ; Thc. 3, 39 ; gén. Eur. Bacch. 1326 ; Ar. Nub. 1400 ; Plat. Phædr. 258b.
1. pronken met, met dat.:
2. minachten,
ὑπερφρονέω, 1) über Einen hinausdenken, übermütig, hochmütig, stolz sein, τινί, auf Etwas, Her. 1.199 ; absol., Aesch. Ag. 1009. – Dah. aus Stolz Etwas gering schätzen, verachten, ὑπερφρονήσας τὸν παρόντα δαίμονα Aesch. Pers. 811 ; τοὺς θεούς Ar. Nub. 226 ; ἡμᾶς Thuc. 6.68 ; Ggstz θαυμάζειν, 3.39 ; γονέας Stob. Flor. 79.50. – Gew. τινός ; Eur. Bacch. 1324 ; Ar. Nub. 1382 ; Plat. Phaedr. 258b ; Pol. 3.18.7 u. Sp.
2) Jem. an Kenntnissen übertreffen, z.B. ἱστορίᾳ τὸν δῆμον, das Volk an Geschichtskenntnissen übertreffen, Aesch. 1.141 ; – πάντα ὑπερφρονέω, überaus, sehr klug sein, Hippocr.
2) Jem. an Kenntnissen übertreffen, z.B. ἱστορίᾳ τὸν δῆμον, das Volk an Geschichtskenntnissen übertreffen, Aesch. 1.141 ; – πάντα ὑπερφρονέω, überaus, sehr klug sein, Hippocr.
Strong 5252
**
1. to be overproud, high-minded (Æsch.): μὴ ὑ. παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν (on the paranom., v. Vau., in l.), Ro 12:3.
2. to overlook, think slightly of (Thuc., Plat.).†
ὑπερφρονέω
fut. ήσω
- 1to be over-proud, to have high thoughts, Aesch.; ὑπ. τινί to be proud in or of a thing, Hdt., Plat.
- 2c. acc. to look down upon, despise, Aesch., Ar.:—Pass. to be despised, Thuc.
- 3c. gen. to think slightly of, Eur., Ar.