ὑπερόριος
ὑπερόριος, over the boundaries
Could not find ὑπερόριον in Logeion dictionaries.
ὑπερόριον neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular, masculine accusative singular, feminine accusative singular of ὑπερόριος
ὑπερόρ-ιος, ον, also α, ον (v. infr.), poet. ὑπερ-ούριος Theoc. (v. infr.): (ὅρος):—
- over the boundaries, abroad, D. 46.7; ῥιψάτω ὑπερούριον Theoc. 24.95, cf. Anon. ap. Suid.; ὑ. ἀσχολία occupation in foreign parts, abroad, Th. 8.72; ὑ. ἀρχή, opp. ἔνδημος, Lex ap. Aeschin. 1.19; δικαστήρια, opp. ἐπιχώρια, PMonac. 14.83 (vi A.D.); τὰ ὑ. foreign affairs, opp. τὰ κατὰ πόλιν and τὰ ἔνδημα, Arist. Pol. 1285b14.
- 2 ἡ ὑπερορία (sc. γῆ) the country beyond oneʼs own frontiers, foreign land, IG 1(2).56.7, And. 3.36, Lys. 31.9, Pl. Phdr. 230d; also εἰς τὰν ὑπερόριον στρατεύεσθαι Foed.Delph.Pell. 2 B 22; opp. τὰ ἔνδημα, X. An. 7.1.27; ἐκ τῆς ὑ. ἀνακαλεῖσθαι, i. e. from the land where he had been in exile, Plu. Garr. 2.508a; hence, actually, banishment, φόνοις καὶ ὑπερορίαις D.C. 67.3; τὰ ὑ. (sc. χωρία) X. Ath. 1.19, Smp. 4.31.
- II foreign to the purpose, outlandish, alien, λαλιά Aeschin. 2.49; ἀρχαὶ ἐνυπνίων ὑπερόριαι ἢ τοῖς χρόνοις ἢ τοῖς τόποις ἢ τοῖς μεγέθεσιν Arist. Div.Somn. 464a1, cf. Aristid. 1.128 J.; τὸ τῶν ἀέρων ἄηθες καὶ ὑ. Anon. ap. Suid.
- III c. gen., ὑ. τοῦ νομοῦ beyond the boundaries of the nome, PPetr. 2 p.16 (iii B.C.): metaph., λιμὸς . . βρώσεις ὑποβάλλων . . τῆς φύσεως ὑπερορίους Procop. Goth. 3.17: abs., ἰσχναίνειν καὶ γυμνάζειν τὸ σῶμα, . . ποιεῖν δὲ ὡς μὴ ὑπερόριοι ἀπέλθωμεν go over the mark, Pall. in Hp. 2.77D.
ὑπερ·όριος, ος ou α, ον :
1 qui est au delà des frontières, qui a lieu au dehors, étranger : πόλεμος, Arstt. guerre au dehors ; ἀρχή, Eschn. 3, 34, pouvoir qui s’exerce au dehors (p. opp. à ἔνδημος) ; subst. ἡ ὑπερορία (s. e. γῆ) le territoire situé hors des frontières, particul. hors de l’Attique, Xén. An. 7, 1, 27 ; Plat. Phædr. 230d ; And. 28, 10 ; Lys. 187, 26 ; Plut. M. 508a, etc. ; τὰ ὑπερόρια (s. e. κτήματα) Xén. Ath. 1, 19 ; Conv. 4, 31, les possessions à l’étranger, p. opp. à τὰ ἔγγεια ||
2 p. anal. qui est en dehors, qui est hors du sujet : λαλιὰ ὑπερόριος, Eschn. 34, 29, bavardage en dehors du sujet ; cf. Arstt. Div. per somn. 2, 5, etc. ||
➳ Fém. -α, Lys. l. c. Ion. et poét. ὑπερούριος, Thcr. Idyl. 24, 94.
Étym. ὑ. ὅρος.
ὑπερόριος, über die Grenze, jenseit der Grenze, ausländisch, fremd ; bes. ἡ ὑπερορία, sc. γῆ, das Ausland, die Fremde, Plat. ἐκ τοῦ ἄστεος οὔτʼ εἰς τὴν ὑπερορίαν ἀποδημεῖς, Phaedr. 230d, u. öfter ; Andoc. 3.36 ; Lys. 31.8 ; Isae. 4.1 ; ἀρχή, im Ggstz von ἔνδημος, Aesch. 1.20 ; vgl. Xen. An. 7.1.27 ; auch ἡ ὑπερόριος ἀσχολία, Thuc. 8.72.
ὑπερόριος
ὑπερ-όριος, ον,
ὅρος
- Iover the boundaries or confines, living abroad, Dem., Theocr.; ὑπ. ἀσχολία occupation in foreign parts, Thuc.; τὰ ὑπ. foreign affairs, Arist.
- 2ἡ ὑπερορία (sc. γῆ) , the country beyond oneʼs own frontiers, a foreign country, Plat., Xen.
- IIforeign to the purpose, outlandish, out-of-the-way, Aeschin.