ὑποφῆτις
ὑποφῆτις, suggester, interpreter (of oracle)
ὑποφῆτ-ις (properisp.), ἡ,
- fem. of ὑποφήτης, Ἀφροδίτης (of Phryne) Ath. 13.590e; Ἐνυαλίοιο καὶ Εἰράνας ὑποφᾶτιν . . σάλπιγγα AP 6.46 (Antip. Sid.):—διᾱβολιᾶν ὑποφάτιες prob. purveyors of slander (= ἑρμηνευταὶ καὶ διάβολοι Sch.), perh. in reference to the ποταγωγίδες of Hiero, Pi. P. 2.76: v.l. ὑποφάντιες (lemma in Sch.E), which might be taken as suggestions (Dor. for *ὑποφάνσεις).
ὑπο·φῆτις, ιδος (ἡ) fém. du préc. Ath. 590e ; Anth. 6, 46 ||
➳ Dor. acc. ὑποφᾶτιν, Anth. l. c. ; plur. nom. ὑποφάτιες [ᾱ] Pd. P. 2, 140.
Étym. ὑποφαύτιες Bœckh, ὑποφάντιες Bgk.
ὑποφῆτις, ἡ, fem. von ὑποφήτης, Ath. 590e.
ὑποφῆτις
ὑπο-φῆτις, Doric -φᾶτις, ιος, ἡ,
fem. of ὑποφήτης, Pind., Anth.