ὑποφαίνω
ὑποφαίνω, to bring to light from under
ὑποφαίνω,
- bring to light from under, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης he drew the stool from under the table, Od. 17.409.
- 2 show a little, just show, θύννοι . . τὰ λευκὰ ὑποφαίνοντες Arist. HA 537a21; αἱ παρειαὶ ὑ. τὴν τῆς αἰδοῦς χροιάν Poll. 2.87: metaph., give indications of, μικρὰν ἐλπίδα D. 19.123; πραότητα Plb. 27.12.3, cf. v.l. in 23.5.5: c. part., ὑπέφαινʼ ἐσομένη . . λαμπρὰ (Dobree for -ὸν) πάνυ Anaxandr. 9.6; ὑ. ὥσπερ ἐπιθησόμενος Ael. NA 5.19: c. acc. et inf., Sor. 2.61.
- II Pass., to be seen under, ὑπὸ τὰς πύλας πόδες πολλοὶ ὑποφαίνονται Th. 5.10; cf. v.l. in Thphr. Char. 4.4.
- 2 just show oneself, be half seen, as the half-opened eyes (cf. ὑπόφασις I), ἤν τι -ηται τοῦ λευκοῦ Hp. Prog. 2, Aph. 6.52; of teeth, Arist. HA 502a12; εἴ τι τῆς χώρας ἔρημον χιόνος ὑ. Arr. An. 4.19.1; ὑ. σελήνη Ael. NA 4.10; ἡ ὠλένη διὰ τῆς ἐσθῆτος Philostr. Im. 2.8; ὑ. σωτηρία Isoc. 4.93, 6.44; ὅπως πιστότερα ὑμῖν ὑποφαίνοιτο Lys. 13.19 codd. (ὅπως -οτέρα ἡ μήνυσις φαίνοιτο corr. Francken); ἀμφις βήτησις Arist. EN 1096b9; ἡμέρα, ἔαρ (v. infr. III), X. Cyr. 4.5.14 (as v.l.), HG 5.3.1.
- III intr. in Act., of the dawn of day, ὑπέφαινε ἡμέρα, ἕως, the day gradually breaks or just begins to break, Id. An. 3.2.1, 4.3.9, cf. Cyr. 4.5.14, etc.; ἤδη ὑπέφαινέν τι ἡμέρας (impers.) Pl. Prt. 312a: so ἔαρ ὑπέφαινε X. HG 3.4.16; γίνωσκε τὸν καρπὸν καλῶς ὑποφαίνοντα PCair.Zen. 329.13 (iii B. C.).
- 2 metaph., τὰ νῦν ὑποφαίνοντα the difficulties now dawning upon us, Pl. Sph. 245e; τοσαύτας ὁρῶν ὑποφαινούσας ἐλπίδας Din. 1.21; ἐὰν ὑποφαίνῃ ἀπορία μέλιτος Arist. HA 625a23.
ὑπο·φαίνω (ao. ὑπέφηνα) :
I tr. :
1 montrer sous, d’où au pass. se montrer sous : ὑπὸ τὰς πύλας ἵππων τε πόδες καὶ ἀνθρώπων ὑποφαίνονται, Thc. 5, 10, sous les portes apparaissent des pieds de chevaux et d’hommes ||
2 montrer de dessous, produire au jour : θρῆνυν τραπέζης, Od. 17, 409, tirer un escabeau de dessous la table ; fig. πρᾳότητα, Pol. 27, 10, 3, montrer de la douceur ; ἐλπίδα, Dém. 379, 1, donner une espérance ||
3 montrer un peu, faire entrevoir, d’où au pass. commencer à se montrer : ἅμα τῷ ἦρι ὑποφαινομένῳ, Xén. Hell. 5, 3, 1, au moment où le printemps commençait à paraître ; cf. Xén. Cyr. 4, 5, 14 ||
4 fig. montrer, faire comprendre : τί τινι, Phalar. Ep. 117, qqe ch. à qqn ||
II intr. :
1 se montrer, apparaître, Plat. Soph. 245e ; Din. 92, 43, etc. ||
2 commencer à se montrer : ἡμέρα ὑπέφαινε, Xén. An. 3, 2, 1, etc. ; Luc. Nec. 9, le jour commençait à paraître ; cf. Xén. An. 4, 3, 9, etc. ; Plat. Prot. 312a, etc. ; avec un part. ὑποφαίνει λαμπρὰ ἐσομένη, Anaxandr. (Ath. 570e) elle s’annonce comme devant être brillante.
1. act. met acc., causat. (van onder) te voorschijn brengen, met acc. en gen.:
2. act. zonder acc. (geleidelijk
3. med.-pass. (geleidelijk
ὑποφαίνω, (φαίνω),
1) darunter zeigen, sichtbar machen, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης, er holte den Fußschemel unter dem Tische hervor und zeigte ihn, Od. 17.409 ; – Etwas dabei zeigen, merken lassen, ἐλπίδα μικράν Dem. 19.123 ; πρᾳότητα καὶ βάθος ὑπέφαινε ἐλευθέριον Pol. 27.10.3.
2) Pass. sich darunter, dabei sehen lassen, erscheinen ; sich heimlich, allmälig zeigen, ὑποφαινεται ἡμέρα, ἔαρ, der Tag, der Frühling bricht allmälig an, Xen. Hell. 5.3.1 ; ὑπὸ τὰς πύλας ἵππων τε πόδες πολλοὶ καὶ ἀνθρώπων ὑποφαίνονται Thuc. 5.10 ; – πιστότερα ὑποφαίνοιτο Lys. 13.19 ; ὑποφαινομένης οὐδεμιᾶς σωτηρίας Isocr. 4.93 ; – so auch das act. intr., ὁρῶν ἐλπίδας ὑποφαινούσας Din. 1.21, wo früher ὑποβαινούσας stand ; δηλοῖ σχεδὸν καὶ τὰ νῦν ὑποφαίνοντα Plat. Soph. 245e ; ἤδη γὰρ ὑπέφαινέ τι τῆς ἡμέρας Prot. 312a, wie Xen. Cyr. 4.5.14, An. 3.2.1 u. öfter ; Pol. 1.53.5 u. Sp.
1) darunter zeigen, sichtbar machen, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης, er holte den Fußschemel unter dem Tische hervor und zeigte ihn, Od. 17.409 ; – Etwas dabei zeigen, merken lassen, ἐλπίδα μικράν Dem. 19.123 ; πρᾳότητα καὶ βάθος ὑπέφαινε ἐλευθέριον Pol. 27.10.3.
2) Pass. sich darunter, dabei sehen lassen, erscheinen ; sich heimlich, allmälig zeigen, ὑποφαινεται ἡμέρα, ἔαρ, der Tag, der Frühling bricht allmälig an, Xen. Hell. 5.3.1 ; ὑπὸ τὰς πύλας ἵππων τε πόδες πολλοὶ καὶ ἀνθρώπων ὑποφαίνονται Thuc. 5.10 ; – πιστότερα ὑποφαίνοιτο Lys. 13.19 ; ὑποφαινομένης οὐδεμιᾶς σωτηρίας Isocr. 4.93 ; – so auch das act. intr., ὁρῶν ἐλπίδας ὑποφαινούσας Din. 1.21, wo früher ὑποβαινούσας stand ; δηλοῖ σχεδὸν καὶ τὰ νῦν ὑποφαίνοντα Plat. Soph. 245e ; ἤδη γὰρ ὑπέφαινέ τι τῆς ἡμέρας Prot. 312a, wie Xen. Cyr. 4.5.14, An. 3.2.1 u. öfter ; Pol. 1.53.5 u. Sp.
†ὑποφαίνω
[ὑπο- 1.]
3 sing. aor. ὑπέφηνε.
To move from under so as to bring to the light, cause to peep from under.
With genit. : θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης Od. 17.409.
ὑποφαίνω , aor. 1 ὑπέφηνε: bring into view from under; θρῆνυν τραπέζης, Od. 17.409†.
ὑποφαίνω
fut. -φανῶ
- Ito bring to light from under, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης he drew the stool from under the table, Od.
- 2to shew a little, just shew, Dem.
- IIPass. to be seen under, ὑπὸ τὰς πύλας πόδες ὑποφαίνονται Thuc.
- 2to just shew oneself, be half seen, Xen.
- IIIAct. used intr. of the dawn of day, ὑποφαίνει ἡμέρα day just begins to break, Xen.; so, ὑποφαίνει ἔαρ Xen.:—metaph., τὰ νῦν ὑποφαίνοντα the difficulties now dawning upon us, Plat.