ὑψηλαυχενία
ὑψηλαυχενία, a carrying the neck high
ὑψηλ-αυχενία, ἡ,
- carrying the neck high, X. Eq. 10.13 (ὑψαυχ- cj. Dind.).
ὑψ·ηλαυχενία, ας (ἡ) attitude de l’animal qui redresse le cou, fierté, Xén. Eq. 10, 13.
Étym. ὑψηλός, αὐχήν.
ὑψηλαυχενία, ἡ, = ὑψηλαυχένεια, v.l.
ὑψηλαυχενία
ὑψηλ-αυχενία, ἡ,
αὐχήν
- a carrying the neck high, Xen.