ὑψηλοφυής
ὑψηλοφυής, of a high growth
ὑψηλο-φῠής, ές,
- of a high growth, Thphr. HP 3.12.3 (Comp.).
ὑψηλο·φυής, ής, ές, au cp. -έστερος, qui croît en hauteur, qui pousse haut, Th. H.P. 3, 12, 3.
Étym. ὑ. φύω.
ὑψηλοφυής, ές, von hohem Wuchse, – von hoher Statur, Sp.