About

Menu

absumo

absumo, to take away, diminish, use up, consume, exhaust

Frieze-Dennison Vergil

absūmō, sūmpsī, sūmptus, 3, a.: to take away; of death, to end, destroy, 3.654; exhaust, spend, 7.301; consume, devour, 3.257; cut off, end, 1.555.

Could not find Absumptae in Logeion dictionaries.

Absumptae Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of absumo

See Absumptae in Morpho

ab-sūmo, mpsi, mptum (not msi, mtum), 3, v. a.
  • Orig., to take away; hence, to diminish by taking away. Of things, to consume, to annihilate; of persons, orig. to ruin, to corrupt; later, in a phys. sense, to kill. Thus Hercules, in the transl. of the Trachiniae, complains: sic corpus clade horribili absumptum extabuit, consumed, ap. Cic. Tusc. 2, 8, 20; so Philoctetes in a piece of Attius: jam jam absumor: conficit animam vis vulneris, Att. ap. Cic. Tusc. 2, 7, 19 (Trag. Rel. p. 209 Rib.): jam ista quidem absumpta res erit: diesque noctesque estur, bibitur, etc., Plaut. Most. 1, 3, 78 (234): absumpti sumus, pater tuus venit, we are lost, undone! id. ib. 2, 1, 18 (365); id. Am. 5, 1, 6 (1058): nisi quid tibi in tete auxili est, absumptus es, you are ruined, id. Ep. 1, 1, 76 (76): dum te fidelem facere ero voluisti, absumptu's paene, id. Mil. 2, 4, 55 (408): pytisando modo mihi quid vini absumpsit! has consumed, Ter. Heaut. 457; so, absumet heres Caecuba dignior, Hor. C. 2, 14, 25: mensas malis, Verg. A. 3, 257; cf. id. G. 3, 268; and: absumptis frugum alimentis, Liv. 23, 30, 3: urbem flammis, to consume, destroy, Liv. 30, 7, 9; cf. Vell. 2, 130; Plin. Ep. 10, 42: plures fame quam ferro absumpti, Liv. 22, 39, 14; cf.: quos non oppresserat ignis, ferro absumpti, killed, id. 30, 6, 6; and: multi ibi mortales ferro ignique absumpti sunt, id. 5, 7, 3; so, nisi mors eum absumpsisset, id. 23, 30 fin.; and: animam leto, Verg. A. 3, 654.—Absumi, to be killed: ubi nuper Epiri rex Alexander absumptus erat, Liv. 9, 17 fin.—Absumi in aliquid, to be used for any thing, to be changed into: dentes in cornua absumi, Plin. 11, 37, 45, 128 fin.—
  • II Fig., to ruin: cum ille et curā et sumptu absumitur, Ter. Phorm. 340: satietatem amoris, to consume, id. ib. 834.—Often of time: ne dicendo tempus absumam, spend, pass, Cic. Quint. 10; so, quattuor horas dicendo, Liv. 45, 37, 6: diem, Ov. Tr. 4, 10, 114: biduum inter cogitationes, Curt. 3, 6, 8: magnam partem aetatis in hoc, Quint. 12, 11, 15.

Saved

Recent