clamosus
clamosus, clamorous, full of noise
Could not find Clamoso in Logeion dictionaries.
Clamoso Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: masculine ablative singular of clamosus
clāmōsus, a, um, adj. [clamor] (mostly post-Aug.), full of clamor or noise, i. e.,
- I Act., clamoring or bawling continually or loudly, clamorous, noisy, bawling: turbidus et clamosus altercator, Quint. 6, 4, 15: pater, Juv. 14, 191: magister, Mart. 5, 84, 2.— * Adv.: clāmōsē, clamorously: clamose ne dicamus omnia, Quint. 11, 3, 45.—
- II Pass., filled with noise or clamor, noisy: urbs, Stat. S. 4, 4, 18: theatri turba, id. ib. 3, 5, 16: valles, id. Th. 4, 448: circus, Juv. 9, 144; Mart. 10, 53: Subura, id. 12, 18, 2.—Poet. with gen.: undae clamosus Helorus, Sil. 14, 269.—
- B Accompanied with noise or clamor: actio, Quint. 5, 3, 2: Phasma Catulli, Juv. 8, 186: adceleratio, Auct. Her. 3, 13, 23: mortes boum, Veg. Vet. 4, pr. 1.
clāmōsus, a, um (clamo), voll Geschrei, d.i. I) aktiv = in einem weg od. laut schreiend, polternd, altercator, Quint.: pater, Iuven.: mulier, Vulg.: stomachosus, rabiosus, clamosus, v. Zornigen, Sen. – II) passiv: A) von Geschrei erfüllt, circus, Mart. u. Iuven.: Subura, Mart. – m. Genet. der nähern Beziehung, undae clamosus Helorus, Sil. 14, 269. – B) mit Geschrei geschehend, -vollzogen, -verbunden, orationis enuntiandae acceleratio, Cornif. rhet.: actio, Quint: clamosissimae mortes boum, Veget. mul. 4. prol. 1 (Lommatzsch damnosissimae).
celsum quatiat clamoso carmine culmen!
clammosis vocibus complens ecclesiam
rane ‥ ~e et garrule
lacus ille de Brecheniauc magnus et famosus, quem et ~um dicunt
belli clamosis preco dolor intonat agris
~a voce dicens ‥
~am querelam Margarete accepimus
clāmōsus, (14) a, um (clamor), ¶ 1 criard : clamosus altercator Quint. 6, 4, 15, chicaneur criard ; clamosus pater Juv. 14, 191, père grondeur ¶ 2 qui retentit de cris : clamosæ valles Stat. Th. 4, 448, vallées retentissantes ¶ 3 qui se fait avec des cris : clamosa actio Quint. 5, 13, 2, débit criard.
- 1. luid schreeuwend;
- 2. gevuld met geschreeuw, lawaaiig [circus].
clamat, vel resonat. Isidorus lib. 10. Orig. :
Clamosus, quasi calamosus, a calamo scilicet, quod sonet.Hoc sensu
clamosumsilentium dixit Senator lib. 4. Epist. 51. Abdias seu Julius Africanus lib. 6. Hist. Apostol. :
Jube astare hic qui sunt eloquentes in linguis, acutissimi in argumentis, et Clamosi in vocibus.Epistola Florentinorum ad Alexandrum PP. II. apud Baron. ann. 1063. num. 43 :
Eligitur denique Abbatum unus Clamosus voce, apertus lingua.Ita Sugerius in Lud. VI. pag. 289. Gesta Consul. Andegav. cap. 13. num. 6. etc.
Locus ille de Brenehoc magnus et famosus, quem et Clamosum dicunt, patriam replet. Clamosissimus,hac notione habetur apud Vegetium in Præfat. ad lib. 3. Artis veterin.
Clamodicus. Capitula Caroli C. tit. 39. § 3.
Si servus alicujus ita Clamosus est, Comes dominum servi commoneat, ut eum in mallo præsentet, et præsentatum, si aliquis comprobare voluerit, faciat, etc.
Si vero Clamosus fuerit, donec ejus causa finiatur, infra potestatem triturabit 2. modia avenæ, etc.
clāmōsus
adj.
- clamor, clamorous, full of noise: pater, Iu.: circus, resounding, Iu.: Phasma Catulli, the noisy farce, ‘the Ghost,’ Iu.