About Report a problem

Menu

conscientia

conscientia, joint knowledge, consciousness, common knowledge, privity, cogni

BWL

asciscunt eum in conscientiam
they made him complicit in the crime
conscientia suae infirmitatis
awareness of one’s own weakness
conscĭentĭa, ae, f. [conscio], a knowing of a thing together with another person, joint knowledge, consciousness (in good prose, and very freq.).
  • I A joint knowledge of something, a being privy to, a knowing along with others, privity, cognizance, etc.
          • α With gen. subj.: omnium horum, Cic. Cat. 1, 1, 1; so, hominum, id. Fin. 2, 9, 28: plurium, Liv. 2, 54, 7: liberti unius, Tac. A. 6, 21; cf. Suet. Calig. 56 al.: generis humani, Tac. Agr. 2.—
          • β With gen. obj. (thus for the most part in Tac.): in conscientiam facinoris pauci asciti, Tac. H. 1, 25: facti, id. A. 2, 22: conjurationis, id. H. 1, 42: stupri, Dig. 48, 5, 29.—Plur.: consilia conscientiaeque ejus modi facinorum, Cic. Clu. 20, 56. —
          • γ Absol.: non modo eos persequi, ad quos maxime culpa corrupti judicii, sed etiam illos, ad quos conscientiae contagio pertinebit, Cic. Verr. 2, 5, 71, § 183: qui non modo a facti verum etiam a conscientiae suspitione afuit, id. Cael. 10, 23: nocte perfugit Tanagram, suam conscientiam metuens, Liv. 33, 28, 10: simulare, Tac. A. 2, 40; 4, 3; cf. id. H. 1, 28; Curt. 7, 1, 31.—
  • II Consciousness, knowledge, feeling, sense.
    • A In gen. (rare).
          • α With gen.: unde haec illis tanta modestia, nisi a conscientiā virium et nostrarum et suarum? Liv. 8, 4, 10 (cf. γ); so, contracti culpā periculi, id. 3, 2, 11: suae infirmitatis, Quint. 1, 2, 10: rebellionis, Tac. A. 12, 31; cf. defectionis, id. Agr. 16: victoriae, id. ib. 27: unionum in somno quoque, Plin. 33, 3, 12, § 40: amissae fortunae, a recollection, Flor. 2, 12, 10: ipsa pulcherrimi facti, Cic. Phil. 2, 44, 114: officii mei benevolentiaeque, id. Fam. 3, 7, 6 fin.: scelerum tuorum, id. Pis. 17, 39; cf. Sall. C. 5, 7: peccatorum, Cic. Par. 5, 3, 40: culpae, Liv. 28, 19, 1 et saep.—In plur., Cic. Clu. 20, 56: te conscientiae stimulant maleficiorum tuorum, id. Par. 2, 2, 18; cf. under B. 2.—*
          • β With de: satisfactionem ex nullā conscientiā de culpā proponere decrevi, Cat. ap. Sall. C. 35, 2; cf. conscius, I. δ—
          • γ With rel.-clause (very rare): illi conscientia, quid abesset virium, detrectavere pugnam, Liv. 3, 60, 6; 28, 19, 5.—
          • δ Absol.: ut nostram stabilem conscientiam contemnamus, aliorum errantem opinionem aucupemur, self-consciousness, Cic. Fin. 2, 22, 71: illud se tacere suam conscientiam non pati, Liv. 5, 25, 6: in veris quoque sufficit conscientia, consciousness, Quint. 11, 1, 17: sine hac quidem conscientiā ipsa illa ex tempore dicendi facultas inanem modo loquacitatem dabit, without this feeling, equiv. to without this persuasion, id. 10, 3, 2: quamvis capite defectionis ablato manebat plerisque militum conscientia, Tac. H. 1, 5.— So pregn., with ne, a conscientious fear, guilty fear, Tac. Agr. 42.—
    • B In partic., a consciousness of right or wrong, the moral sense, conscience: magna vis est conscientiae ... in utramque partem, ut neque timeant qui nihil commiserint et poenam semper ante oculos versari putent qui peccarint, Cic. Mil. 23, 61; cf.: et virtutis et vitiorum grave ipsius conscientiae pondus, id. N. D. 3, 35, 85: bona conscientia turbam advocat, mala etiam in solitudine anxia atque sollicita est, Sen. Ep. 43, 5: ad purgandam publicam conscientiam, Just. 31, 4, 3: recta, a good conscience, Cic. Att. 13, 20, 4; cf. egregia, Liv. 29, 33, 9: bona, Cels. ap. Quint. 2, 15, 32; Quint. 6, 1, 33; 9, 2, 93; Tac. Agr. 1: optima, Plin. Ep. 1, 12, 3: salvā bonā conscientiā, Sen. Q. N. 4, praef. § 15: integra, Front. 1, 9, 3; Lact. 5, 19, 32: mala, a bad conscience, Sall. J. 62, 8; Quint. 12, 1, 3: infelix, id. 6, prooem. § 10.—*
        • b Prov.: conscientia mille testes, Quint. 5, 11, 41.—
      • 2 Sometimes absol. for a good, or for a bad conscience.
        • a A good conscience: mea mihi conscientia pluris est quam omnium sermo, Cic. Att. 12, 28, 2; cf.: illud est hominis magni ... maximi aestimare conscientiam mentis suae, etc., id. Clu. 58, 159: in quibus ego nec dissentire a nostris salvā gratiā nec consentire salvā conscientiā possum, Sen. Ep. 117, 1: ad sacrificium integrā conscientiā venire, Lact. 5, 19, 32; Front. Strat. 1, 9, 3.—
        • b A bad conscience: hunc tu quas conscientiae labes in animo censes habuisse? Cic. Off. 3, 21, 85; id. Cat. 2, 6, 13; id. Leg. 1, 14, 40; Sall. C. 15, 4; id. J. 35, 4; Quint. 5, 13, 46.—In the same sense: animi, Cic. Fin. 2, 16, 53; 2, 17, 54; id. Att. 13, 49 fin.; Caes. B. C. 3, 60; Phaedr. 3, prol. 47; and in plur.: suae (quemque) malae cogitationes conscientiaeque animi terrent, Cic. Rosc. Am. 24, 67.

Saved

Recent