contemplatus
contemplatus2, a consideration, contemplation
contemplātus, a, um, Part., from contemplor and contemplo.
contemplātus, ūs, m. [contemplor].
- A consideration, contemplation, observance (very rare, and only in abl. sing.): mali, Ov. Tr. 5, 7, 66.—*
- II Regard, respect, Macr. Somn. Scip. 1, 1, 5.
contemplātus, Abl. ū, m. (contemplor), die Betrachtung, Ov. trist. 5, 7, 66. – insbes., die Berücksichtigung, Rücksicht, pro contemplatu alcis rei, Macr. somn. Scip. 1, 1. § 5.
1 contemplātus, a, um, part. de comtemplo et de contemplor.
2 contemplātŭs, abl. ū, m. , contemplation : Ov. Tr. 5, 7, 66 || considération, égard : pro contemplatu alicujus rei Macr. Scip. 1, 1, 5, eu égard à qqch.
- 1. (Ov.) beschouwing;
- 2. (postklass.) inachtneming, consideratie.
contemplatus , a, um. part. p. et, v. contemplor
See an image
See an image
contemplātus (1)
- P. of contemplor.
(contemplātus (2) ūs), m
- contemplor, a consideration, contemplation. — Only ablsing.: mali, O.