infibulo
Could not find Infibulare in Logeion dictionaries.
Infibulare Verb: present passive imperative 2nd singular, Verb: present active infinitive, Verb: present passive indicative 2nd singular of infibulo
in-fībŭlo (-fiblo), āvi, ātum, 1, v. a. [in-fibula],
- to clasp, buckle, or button together, to close with a clasp or pin (rare): infibulati sacrificabant flamines propter usum aeris antiquissimum aereis fibulis, Paul. ex Fest. p. 113 Müll.; Serv. Verg. A. 4, 262.—
- II Esp.
- A Med. t. t.: adulescentulos interdum vocis, interdum valetudinis causa, to infibulate, Cels. 7, 25, 3.—
- B In cookery, to fasten together that which is larded or stuffed, Apic. 8, 7, § 372.
īn-fībulo, āre, zuhefteln, I) im allg.: infibulati sacrificabant flamines, Paul. ex Fest. 113 15. Serv. Verg. Aen. 4, 262. – II) insbes: A) als mediz. t. t., infibulieren (vgl. fibula no. I, c, β), Cels. 7, 25, 3. – B) (synkop. infiblo) als t. t. der Kochkunst, zuhefteln, Apic. 8, 372.