praeverto
praeverto, to go before, precede, outstrip, outrun
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Praevorti in Logeion dictionaries.
Praevorti Verb: present passive infinitive, Verb: perfect active indicative 1st singular of praeverto
- I To prefer: ne me uxorem praevertisse dicant prae republicā, Plaut. Am. 1, 3, 29 (527): si vacas animo, neque habes aliquid, quod huic sermoni praevertendum putes, Cic. Div. 1, 6, 10; Gell. 4, 3, 2.—
- II To go before, precede, outstrip, outrun.
- A Lit. (poet.): cursu pedum ventos, Verg. A. 7, 807: equo ventos, id. ib. 12, 345: volucremque fugā praevertitur Eurum, id. ib. 1, 317: vestigia cervae, Cat. 64, 341; Stat. Th. 5, 691.—
- B Trop.
- 1 To be beforehand with, to anticipate; with acc., to prevent, make useless: nostra omnis lis est: pulcre praevortar viros, will anticipate, be beforehand with them (cf. praevenio), Plaut. Cas. 2, 8, 75 (511): aggerem et vineas egit, turresque admovit: quorum usum forte oblata opportunitas praevertit, has rendered useless, Liv. 8, 16: praevertunt, inquit, me fata, prevent me, Ov. M. 2, 657: celeri praevertit tristia leto, Luc. 8, 29: quae absolvi, quoniam mors praeverterat, nequiverunt, Gell. 17, 10, 6.—
- 2 To take possession of beforehand, to preoccupy, prepossess: vivo tentat praevertere amore Jampridem resides animos, to prepossess, Verg. A. 1, 722; cf.: neque praevorto poculum, take before my turn, Plaut. Mil. 3, 1, 59 (654).—
- 3 To surpass in worth, outweigh, exceed, to be preferable, of more importance: erilis praevertit metus, Plaut. Am. 5, 1, 16 (1068): quoniam pietatem amori tuo video praevortere, outweigh, exceed, id. Ps. 1, 3, 59 (288): nec posse, cum hostes prope ad portas essent, bello praevertisse quicquam, Liv. 2, 24.—
- 4 To turn one's attention first or principally to, to do first or in preference to any thing else, to despatch first; used esp. in the dep.
- α With dat.: rei mandatae omnes sapientes primum praevorti decet, to apply themselves principally to it, to despatch it first, Plaut. Merc. 2, 3, 40 (374): ei rei primum praevorti volo, id. Capt. 2, 3, 100 (460): stultitia est, cui bene esse licet, cum praevorti litibus, to occupy one's self with contentions, id. Pers. 5, 2, 20 (796): cave, pigritiae praevorteris, do not give yourself up to indolence, id. Merc. 1, 2, 3 (113): etsi ab hoste discedere detrimentosum esse existimabat, tamen huic rei praevertendum existimavit, Caes. B. G. 7, 33.—
- β With acc., to do or attend to in preference: hoc praevortar principio, Plaut. Ps. 2, 2, 8 (601): si quid dictum est per jocum, non aequom est, id te serio praevortier, to take it in earnest, id. Am. 3, 2, 39 (920); Liv. 8, 13: aliud in praesentia praevertendum sibi esse dixit, that must be attended to first, id. 35, 33.—Pass.: praevorti hoc certum est rebus aliis omnibus, Plaut. Cist. 5, 1, 8 (781). —
- γ With ad, to apply one's self particularly to any thing: si quando ad interna praeverterent, Tac. A. 4, 32; so, praevertor, dep.: nunc praevertemur ad nostrum orbem, Plin. 28, 9, 33, § 123: nunc praevertemur ad differentias aeris, id. 34, 8, 20, § 94: ad ea praeverti, Col. 3, 7: hostes ad occursandum pugnandumque in eos praevertentur, Gell. 3, 7, 6.—
- δ With an adverb of place: illuc praevertamur, let us first of all look at this, Hor. S. 1, 3, 38.—
- ε With a rel.-clause; proximum erat narrare glandiferas quoque, ni praeverti cogeret admiratio, quaenam esset vita sine arbore ullā, Plin. H. N. 16, praef. § 1.—
- ζ Absol.: in rem quod sit, praevortaris, potius quam, etc., do, perform, attend to, Plaut. Ps. 1, 3, 8 (237).
- 1. (Plaut.) eerst nemen, pakken [poculum];
- 2. (poët.) sneller zijn dan, inhalen (m. acc.) [ventos cursu]; ➤ fugā praevertitur Hebrum; praevertunt me fata;
- 3. (metaf.) zich het eerst of bij voorkeur wenden tot, vooral bedacht zijn op (m. acc.; dat.); ➤ huic rei praevertendum existimavit (Caes.);
- 4. de voorkeur geven, prefereren (boven: dat.; prae); ➤ nihil huic sermoni praevertendum est; ne me uxorem praevertisse dicant prae re publica (Plaut.);
- 5. voorkómen, verhinderen, verhoeden [alqd celeritate];
- 6. (Verg.) overvallen, overrompelen [animos amore];
- 7. overtreffen, de voorkeur verdienen boven, belangrijker zijn, meer waarde hebben dan (m. dat.); ➤ pietatem amori tuo ~ video (Plaut.); metus praevertit voert de boventoon;
- 8. (alleen dep.) zich eerst wenden naar (m. in m. acc.) [in Thessaliam].
看重於他。亂次序。超。勝。先於人。防備。引別向。 — nefas morte 以死躱罪。— rem rei (dat.) 置此物於彼前。— serio quod dictum est joco 以笑言變作眞言。Ejus animum praeverto 預聳人心。Ille huic rei praevertendum existimavit 彼想宜防備此事。
Suggest a Translation
See an image
- to go before, precede, outstrip, outrun: cursu pedum ventos, V. —Fig., to anticipate, prevent, come before: (turrium) usum opportunitas praevertit, L.: praevertunt, inquit, me fata, O.—To preoccupy, prepossess: amore animos, V.—To attend to in preference, despatch first, prefer: aliquid, quod huic sermoni praevertendum putes: aliud in praesentia praevertendnm sibi esse dixit, that must be attended to first, L.: Punicum Romano bellum, L.: huic rei praevertendum existimavit, ne, etc., Cs.
-
…sentiam, si placet, exponam, ita tamen, si vacas animo neque habes aliquid, quod huic sermoni praevertendum putes. ego vero, inquam, philosophiae, Quinte, semper vaco ; hoc autem tempore, cum sit…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…ad vim atque arma descenderet, atque ea pars quae minus sibi confideret auxilia a Vercingetorige arcesseret, huic rei praevertendum existimavit et, quod legibus Aeduorum eis, qui summum magistratum obtinerent, excedere ex finibus non liceret, ne…
Julius Caesar, Gallic War
-
…tuum de auspiciis iudicium interitus Caesaris sustulit sed incidi in id tempus quod eis rebus in quas ingressa erat oratio praevertendum est. quae tua fuga, quae formido praeclaro illo die, quae propter conscientiam scelerum desperatio vitae, cum…
Cicero, Philippicae
-
…. Vin me tecum illo ire Nolo. Non places. Meliust te, quae sunt mandatae res tibi, praevortier. Tu prohibes. At me incusato te fecisse sedulo. ad portum ne bitas, dico iam tibi .…
Plautus, Mercator
-
…cum id dandum alexandro magno antipater mitteret, memoria dignum est, magna aristotelis infamia excogitatum. nunc ad aquatilia praevertemur. liber xxxi aquatilium secuntur in medicina beneficia, opifice natura ne in illis quidem cessante et per undas fluctusque…
Pliny the Elder, Natural History
-
…praecludas officinam Sic illae metu sagittarum patrocinio gratioso Cupidini quamvis absenti blandiebantur. Sed Venus indignata ridicule tractari suas iniurias praeversis illis alterorsus concito gradu pelago viam capessit. INTEREA Psyche variis iactabatur discursibus, dies noctesque mariti vestigationibus inquieta animo…
Apuleius, Metamorphoses
-
…, exprobraretur, Pedum armis uirisque et omni ui expugnandum ac delendum senatus fremit coactique noui consules omnibus eam rem praeuerti proficiscuntur. iam Latio is status erat rerum ut neque bellum neque pacem pati possent ; ad bellum opes deerant…
Livy, ab Urbe Condita
-
…properabant ardenter circumventuri Valentem a tergo, nondum a Chalcedonos suburbano digressum, et patrassent conata, ni rumore quodam praeverso, imminens exitium ille perdoctus, instantem vestigiis hostem per Sunonensem lacum et fluminis Galli sinuosos amfractus propere discedendo ,…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…praevorti volo. Cras agito, perendie agito. Saepe ex te audivi, pater rei mandatae omnis sapientis primum praevorti decet. Age igitur ; nolo advorsari tuam advorsum sententiam. Salvos sum, siquidem ísti dicto solida et perpetuast…
Plautus, Mercator
-
…Is ego sum. Compedibus quaeso ut tibi sit levior filius atque huic gravior servos. Certum est principio id praevortier. eamus intro, ut arcessatur faber, ut istas compedes tibi adimam, huic dem. Quoi peculi nihil…
Plautus, Captivi