affinis
Could not find adfinibus in Logeion dictionaries.
adfinibus Adjective: neuter dative plural, Adjective: feminine ablative plural, Adjective: feminine dative plural, Adjective: masculine dative plural, Adjective: masculine ablative plural, Adjective: neuter ablative plural of affinis
- I Lit., that is neighboring or a neighbor to one (ADFINES: in agris vicini, Paul. ex Fest. p. 11 Müll.), bordering on, adjacent, contiguous: gens adfinis Mauris, = confinis, Liv. 28, 17: saevisque adfinis Sarmata Moschis, Luc. 1, 430; also, near by family relationship, allied or related to by marriage, κηδεστεῖς; and subst., a relation by marriage (opp. consanguinei, συγγενεῖς), as explained by Modestin. Dig. 38, 10, 4: adfines dicuntur viri et uxoris cognati. Adfinium autem nomina sunt socer, socrus, gener, nurus, noverca, vitricus, privignus, privigna, glos, levir, etc.: ego ut essem adfinis tibi, tuam petii gnatam, Att. ap. Paul. ex Fest. s. v. numero, p. 170 Müll. (Trag. Rel. p. 201 Rib.): Megadorus meus adfinis, my son-in-law, Plaut. Aul. 3, 4, 14 (473); Ter. Heaut. 936: tu me, adfinem tuum, reppulisti, Cic. Red. in Sen. 7, 17: ex tam multis cognatis et adfinibus, id. Clu. 14; id. ad Quir. 5: Caesarem ejus adfinem esse audiebant, Auct. B. Afr. 32: quanto plus propinquorum, quo major adfinium numerus, Tac. G. 20, 5: per propinquos et adfines suos, Suet. Caes. 1: adfinia vincula, Ov. P. 4, 8, 9.—
- II Fig., partaking, taking part in, privy to, sharing, associated with; constr. with dat. or gen.; in Pac. with ad: qui sese adfines esse ad causandum volunt, Pac.ap.Non. 89, 11 (Trag. Rel. p. 80 Rib.): publicis negotiis adfinis, i. e. implicitus, particeps, taking part in, Plaut. Trin. 2, 2, 55 (330); Ter. Heaut. 213: duos solos video adfines et turpitudini judicari, Cic. Clu. 45: huic facinori, id. Cat. 4, 3: culpae, id. Rosc. Am. 7, 18; id. Inv. 2, 44, 129; 2, 10: noxae, Liv. 39, 14.
adfinis,nehgebur
~es omnes igne et depredatione ‥ vexabat
pinguia concedens que sunt affinia carni
naute ‥ de Bebburch notissimi et ~es
plebeia communitas in diversis Anglie partibus, puta in Cancia et ejus ~ibus
quod genitor ~ium et contubernalium relatione comperit
adfinium,neahmaga
regis barones, quotquot sibi erant ~iores
quod universi fideles per Hiberniam constituti, repudiato cognatarum et ~ium contubernio, legitima contrahant matrimonia
quosdam milites ‥ qui non sunt afines consanguinitate predicti R.
xij de legalioribus militibus de comitatu, qui neutri parti sint ~es
Henrico ‥ ~e predicte Margerie allegante contra cives
- 1. aangrenzend, naburig; ➤ gens ~ Mauris;
- 2. deelnemend aan, verwikkeld in [sceleri; culpae; negotiis; suspicionis];
- 3. aangetrouwd; — gew. subst. affīnis, is m en f (abl. -e en -i) verwant, zwager, schoonzuster, schoonvader, schoonzoon.
外親。相近。交界者。 — culpae 夥犯。— turpitudini 同行淫者。
Suggest a Translation
See an image
- (abl. īnī, C.; once īne, T.), adjoining, bordering on: fundo: gens Mauris, L.—Fig., related by marriage: Hegio nobis, T.— Hence, subst.
- a connection by marriage: si me alienus adfinem volet, wants to marry into my family, T.: adfinem reppulisti. —Connected with, sharing, accessory to, implicated in: turpitudini: sceleri: illarum rerum, T.: huius suspitionis.
-
…artes, esse dicturum. Ita si de re militari dicendum huic erit Sulpicio, quaeret a C. Mario adfini nostro et, cum acceperit, ita pronuntiabit, ut ipsi C. Mario paene hic melius quam ipse illa…
Cicero, de Oratore
-
…H cod. Neapolitanus iv. B M cod. Mutinensis vi. D Ex his FOG magis inter se affines esse videntur, et BHM cognatione quadam artiore esse coniuncti illis vero potius fides est habenda neque parvi faciendae sunt…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…, cum et meo dolore moveare et ipse omni virtute officioque ornatissimum tuique et sua sponte et meo sermone amantem adfinem amicumque amiseris. quod ad me scribis de sorore tua, testis erit tibi ipsa quantae mihi curae fuerit ut…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quo ipso nunc monemur, ita perturbatum itaque permutatum est ut, quod frater consul ne fieret obstiterat, quod adfinis et sodalis clarissimus vir, qui illum reum non laudarat, excluserat, id is consul efficeret in discordiis principum…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…nam, ut vetus nostra simultas antea stimulabat me ut caverem ne cui suspicionem ficte reconciliatae gratiae darem, sic adfinitas nova curam mihi adfert cavendi ne quid de summo meo erga te amore detractum esse videatur. Scr. Rhodi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…praetore Naevius ut ex edicto bona possidere liceat ; iussit bona proscribi eius quicum familiaritas fuerat, societas erat, adfinitas liberis istius vivis divelli nullo modo poterat. qua ex re intellegi facile potuit nullum esse officium tam sanctum atque…
Cicero, pro Quinctio
-
…sententiae, statuendum vobis ante noctem est. quantum facinus ad vos delatum sit videtis. huic si paucos putatis adfinis esse, vehementer erratis. Latius opinione disseminatum est hoc malum ; manavit non solum per Italiam verum etiam transcendit…
Cicero, in Catilinam
-
…. Romae v Id. Iii ; ;. ant paulo post a. . CICERO CASSIO S. scelus adfinis tui Lepidi summamque levitatem et inconstantiam ex actis, quae ad te mitti certo scio, cognosse te arbitror .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…REVM FACERE VELLET, SESE EIVS NOMEN RECEPTVRVUM et simul ut ad causam accederet nomenque deferret, Agathinum, novum adfinem atque hospitem, coepit hortari. tum ille clare omnibus audientibus se id non esse facturum, neque se usque…
Cicero, in Verrem
-
…etenim si veritate amicitia, fide societas, pietate propinquitas colitur, necesse est iste qui amicum, socium, adfinem fama ac fortunis spoliare conatus est vanum se et perfidiosum et impium esse fateatur. libellos Sex. Alfenus ,…
Cicero, pro Quinctio