About

Menu

adversus

adversus, turned towards, fronting, facing, before, in front

adversus2, an enemy, opponent

adversus3, opposite, in opposition

BWL

vulnus adversum accipere
to receive a wound in the front
adverso amne
upstream
res adversae
adversity
ubi nemo hostium adversus eum prodiit
when no one of the enemies advanced against him
pietas est iustitia adversus deos
‘pietas’ is just conduct towards the gods

Frieze-Dennison Vergil

adversus (-um) (-um): (adv.), opposite to , against , to , or toward a thing, in a friendly or hostile sense.
adversus , a, um: turned toward or against; before, in front, opposite, 1.166; opposing, 3.38; against the wind, 12.370; contrary, 2.416; toward, to meet, 6.684; (subst.), adversus, ī, m., an enemy, 9.761; adversum, ī, n.; in adversum, opposite, 8.237; pl., adversa, ōrum, n., misfortunes, accidents, 9.172.

Could not find aduersisque in Logeion dictionaries.

aduersisque Adjective: masculine dative plural, Adjective: neuter dative plural, Adjective: feminine dative plural, Adjective: masculine ablative plural, Adjective: neuter ablative plural, Adjective: feminine ablative plural of adversus

aduersisque Verb: perfect passive participle neuter dative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative plural, Verb: perfect passive participle masculine ablative plural, Verb: perfect passive participle feminine dative plural, Verb: perfect passive participle masculine dative plural, Verb: perfect passive participle neuter ablative plural of adverto

See aduersisque in Morpho

adversus (archaic advor-), a, um,
  • , P. a. of adverto, turned to or toward a thing, with the face or front toward, standing over against, opposite, before, in front of (opp. aversus).
    • A In gen.: solem adversum intueri, Cic. Somn. Scip. 5: Iris ... Mille trahens varios adverso sole colores, Verg. A. 4, 701; id. G. 1, 218: antipodes adversis vestigiis stant contra nostra vestigia, Cic. Ac. 2 (Luc.), 39: dentes adversi acuti (the sharp front teeth) morsu dividunt escas, Cic. N. D. 2, 54: quod is collis, tantum adversus in latitudinem patebat, quantum etc., Caes. B. G. 2, 8 Herz. So, hostes adversi, who make front against one advancing or retreating, id. ib. 2, 24: L. Cotta legatus in adversum os fundā vulneratur, in front, Caes. B. G. 5, 35; cf. Cic. Verr. 2, 5, 1; Liv. 21, 7 fin. al.; hence, vulnus adversum, a wound in front (on the contr., vulnus aversum, a wound in the back), Cic. Har. Resp. 19: adversis vulneribus, Aur. Vict. Vir. Illustr. 35, 4: judicibus cicatrices adversas ostendere, Cic. de Or. 2, 28: cicatrices populus Romanus aspiceret adverso corpore exceptas, id. Verr. 5, 3: impetus hostium adversos, Auct. B. Alex. 8: Romani advorso colle evadunt, ascend the hill in front, Sall. J. 52: adversa signa, Liv. 30, 8: legiones quas Visellius et C. Silius adversis itineribus objecerant, i.e. marches in which they went to meet the enemy, Tac. A. 3, 42: sed adverso fulgure (by a flash of lightning falling directly before him) pavefactus est Nero, Suet. Ner. 48: armenta egit Hannibal in adversos montes, Quint. 2, 17, 19; cf. Lucr. 3, 1013; so Hor. S. 1, 1, 103; 2, 3, 205: qui timet his adversa, the opposite of this, id. Ep. 1, 6, 9 al.—Hence, of rivers: flumine adverso, up the stream, against the stream: in adversum flumen contendere, Lucr. 4, 423: adverso feruntur flumine, id. 6, 720; so Verg. G. 1, 201: adverso amne, Plin. 18, 6, 7, § 33; adverso Tiberi subvehi, Aur. Vict. Vir. Illustr. 22, 3 (opp. to secundā aquā, down stream, with the stream: rate in secundam aquam labente, Liv. 21, 47, 3); and of winds, opposed to a vessel's course, head winds, contrary winds, consequently unfavorable, adverse: navigationes adversis ventis praecluduntur, Auct. B. Alex. 8: adversissimi navigantibus venti, Caes. B. C. 3, 107.—Subst.: adversum, i, the opposite: hic ventus a septentrionibus oriens adversum tenet Athenis proficiscentibus, holds the opposite to those sailing from Athens, i.e. blows against them, Nep. Milt. 1 (so Nipperdey; but v. Hand, Turs. I. p. 183). —Adv.: ex adverso, also written exadverso and exadversum, opposite to, over against, ἐκ τοῦ ἐναντίου: portus ex adverso urbi positus, Liv. 45, 10.—With gen.: Patrae ex adverso Aetoliae et fluminis Eveni, Plin. 4, 4, 5, § 11.—Without case: cum ex adverso starent classes, Just. 2, 14; so Suet. Caes. 39; id. 33.—In adversum, to the opposite side, against: et duo in adversum immissi per moenia currus, against each other, Prop. 3, 9, 23; so Gell. 2, 30; cf. Verg. A. 8, 237; in adversum Romani subiere, Liv. 1, 12; 7, 23.—
    • B In hostile opposition to, adverse to, unfavorable, unpropitious (opp. secundus; frequent and class.): conqueri fortunam adversam, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 50: hic dies pervorsus atque advorsus mihi obtigit, Plaut. Men. 5, 5, 1 (899): advorsus nemini, Ter. And. 64: mentes improborum mihi infensae et adversae, Cic. Sull. 10: acclamatio, id. de Or. 2, 83: adversā avi aliquid facere, vet. poët. ap. Cic. Div. 1, 16: adversis auspiciis, Aur. Vict. Vir. Illustr. 64, 6: adversum omen, Suet. Vit. 8: adversissima auspicia, id. Oth. 8: adversae res, misfortune, calamity, adverse fortune: ut adversas res, sic secundas immoderate ferre levitatis est, Cic. Off. 1, 26; cf.: adversi casus, Nep. Dat. 5: adversae rerum undae, a sea of troubles, Hor. Ep. 1, 2, 22: omnia secundissima nobis, adversissima illis accidisse, Caes. ap. Cic. Att. 10, 9 (the sup. is found also in Caes. B. C. 3, 107): quae magistratus ille dicet, secundis auribus, quae ab nostrum quo dicentur, adversis accipietis? Liv. 6, 40: adversus annus frugibus, id. 4, 12: valetudo adversa, i.e. sickness, id. 10, 32: adversum proelium, an unsuccessful engagement, id. 7, 29; cf. 8, 31: adverso rumore esse, to be in bad repute, to have a bad reputation, Tac. Ann. 14, 11: adversa subsellia, on which the opposition sit, Quint. 6, 1, 39.—Sometimes met. of feeling, contrary to, hated, hateful, odious: quīs omnia regna advorsa sint, Sall. J. 83; cf. Luc. 2, 229 Bentl.—Comp.: neque est aliud adversius, Plin. 32, 4, 14, § 35.—*
  • Adv.: adversē, self-contradictorily, Gell. 3, 16.—
  • adversum, i, subst., esp. in the plur. adversa, misfortune, calamity, disaster, adversity, evil, mischief: advorsa ejus per te tecta sient, Ter. Hec. 388: nihil adversi, Cic. Brut. 1, 4: si quid adversi accidisset, Nep. Alc. 8; cf. Liv. 22, 40; 35, 13: secunda felices, adversa magnos probant, Plin. Pan. 31; esp. freq. in Tac.: prospera et adversa pop. Rom., A. 1, 1: adversa tempestatum et fluctuum, id. Agr. 25; so id. A. 3, 24; 45; 2, 69; 4, 13 al.—
  • Subst.: adversus, i, m., an opponent, adversary (rare): multosque mortalīs ea causa advorsos habeo, Sall. C. 52, 7.—In Quint. also once adversa, ae, f., subst., a female opponent or adversary: natura noverca fuerit, si facultatem dicendi sociam scelerum, adversam innocentiae, invenit, 12, 1, 2.—
    • C In rhet., opposed to another of the same genus, e. g. sapientia and stultitia: “Haec quae ex eodem genere contraria sunt, appellantur adversa,” Cic. Top. 11.
adversus or adversum (archaic advor-) (like rursus and rursum, prorsus and prorsum, quorsus and quorsum), adv. and prep., denoting
  • direction to or toward an object (syn.: contra, in with acc., ad, erga).
    • A Adv.: opposite to, against, to, or toward a thing, in a friendly or hostile sense: ibo advorsum, Plaut. As. 2, 2, 29 (285): facito, ut venias advorsum mihi, id. Men. 2, 3, 82 (432): obsecro te, matri ne quid tuae advorsus fuas, Liv. And. ap. Non. s. v. fuam, 111, 12 (Trag. Rel. p. 3 Rib.): quis hic est, qui advorsus it mihi? Plaut. Men. 3, 2, 22 (487): adversus resistere, Nep. Pelop. 1, 3: nemo adversus ibat, Liv. 37, 13, 8 al. In Plaut. and Ter. advorsum ire, or venire, to go to meet; also of a slave, to go to meet his master and bring him from a place (hence adversitor, q. v.): solus nunc eo advorsum hero ex plurimis servis, Plaut. Most. 4, 1, 23 (880): ei advorsum venimus, id. ib. 4, 2, 32 (916); Ter. Ad. 27 Ruhnk.—
    • B Prep. with acc., toward or against, in a friendly or a hostile sense.
      • 1 In a friendly sense.
          • α Of place, turned to or toward, opposite to, before, facing, over against: qui cotidie unguentatus adversum speculum ornetur, before the mirror, Scipio ap. Gell. 7, 12: adversus advocatos, Liv. 45, 7, 5: medicus debet residere illustri loco adversus aegrum, opposite to the patient, Cels. 3, 6: adversus Scyllam vergens in Italiam, Plin. 3, 8, 14, § 87: Lerina, adversum Antipolim, id. 3, 5, 11, § 79.—
          • β In the presence of any one, before: egone ut te advorsum mentiar, mater mea? Plaut. Aul. 4, 7, 9 (690): idque gratum fuisse advorsum te habeo gratiam, I am thankful that this is acceptable before (to) thee, Ter. And. 42: paululum adversus praesentem fortitudinem mollitus, somewhat softened at such firmness (of his wife), Tac. A. 15, 63.—Hence very often with verbs of speaking, answering, complaining, etc., to declare or express one's self to any one, to excuse one's self or apologize, and the like: te oportet hoc proloqui advorsum illam mihi, Enn. ap. Non. 232, 24 (Trag. v. 385 Vahl.): immo si audias, quae dicta dixit me advorsum tibi, what he told me of you, Plaut. Bacch. 4, 4, 47 (686): de vita ac morte domini fabulavere advorsum fratrem illius, Afran. ap. Non. 232, 25: mulier, credo, advorsum illum res suas conqueritur, Titin. ib. 232, 21: utendum est excusatione etiam adversus eos, quos invitus offendas, Cic. Off. 2, 19, 68; Tac. A. 3, 71.— With that to which a reply is made, to (= ad): adversus ea consul ... respondit, Liv. 4, 10, 12; 22, 40, 1; cf. Drak. ad 3, 57, 1.—
          • γ In comparison, as if one thing were held toward, set against, or before another (v. ad, I. D. 4.); against, in comparison with, compared to: repente lectus adversus veterem imperatorem comparabitur, will be compared with, Liv. 24, 8, 8: quid autem esse duo prospera bella Samnitium adversus tot decora populi Rom., id. 7, 32, 8.—
          • δ Of demeanor toward one, to, toward: quonam modo me gererem adversus Caesarem, Cic. Fam. 11, 27, 11: te adversus me omnia audere gratum est, i.e. on my account, on my behalf, for my advantage, id. ib. 9, 22, 15: lentae adversum imperia aures, Tac. A. 1, 65.—Esp. often of friendly feeling, love, esteem, respect toward or for one (cf. Ruhnk. ad Ter. And. 639; Manut. ad Cic. Fam. 9, 22; Heusing. ad Cic. Off. 1, 11, 1; Hab. Syn. 49): est enim pietas justitia adversus deos, Cic. N. D. 1, 41, 116; id. Off. 3, 6, 28: adhibenda est igitur quaedam reverentia adversus homines, id. ib. 1, 28, 99 Beier: sunt quaedam officia adversus eos servanda, a quibus injuriam acceperis, id. ib. 1, 11, 33: adversus merita ingratissimus, Vell. 2, 69, 5: summa adversus alios aequitas erat, Liv. 3, 33, 8: ob egregiam fidem adversus Romanos, id. 29, 8, 2; so id. 45, 8, 4 al.: beneficentiā adversus supplices utendum, Tac. A. 11, 17.— More rarely
          • ε of the general relation of an object or act to a person or thing (v. ad, I. D. 1.), in relation, in respect, or in regard to a thing: epistula, ut adversus magistrum morum, modestior, as addressed to a censor of manners, Cic. Fam. 3, 13, 8: quasi adversus eos acquieverit sententiae, in regard to the same, Dig. 49, 1; 3, 1.—
      • 2 In a hostile sense, against (the most usual class. signif. of this word): “Contra et adversus ita differunt, quod contra, ad locum, ut: contra basilicam; adversus, ad animi motum, ut: adversus illum facio; interdum autem promiscue accipitur,” Charis. p. 207 P.; cf. Cort. ad Sall. J. 101, 8: advorsum legem accepisti a plurimis pecuniam, Plaut. Truc. 4, 2, 48 (758): advorsum te fabulare illud, against thy interest, to thy disadvantage, id. Stich. 4, 2, 11 (589): stultus est advorsus aetatem et capitis canitudinem, id. ap. Fest. s. v. canitudinem, p. 47: advorsum animi tui libidinem, Ter. Hec. 534: adversum leges, adversum rem publicam, Cic. Verr. 2, 3, 84, § 195: respondebat, SI PARET, ADVERSUM EDICTUM FECISSE, id. ib. 2, 3, 28, § 69: me adversus populum Romanum possem defendere, id. Phil. 1, 13 al.—In the histt., of a hostile attack, approach, etc.: gladiis districtis impetum adversus montem in cohortes faciunt, Caes. B. C. 1, 46: adversus se non esse missos exercitus, Liv. 3, 66: bellum adversum Xerxem moret, Aur. Vict. Caes. 24, 3: copiis quibus usi adversus Romanum bellum, Liv. 8, 2, 5: adversus vim atque injuriam pugnantes, id. 26, 25, 10 al.: T. Quintius adversus Gallos missus est, Eutr. 2, 2: Athenienses adversus tantam tempestatem belli duos duces deligunt, Just. 3, 6, 12 al.—Among physicians, of preventives against sickness, against (v. ad, I. A. 2.): adversus profusionem in his auxilium est, Cels. 5, 26; 6, 27 al.: frigidus jam artus et cluso corpore adversum vim veneni, Tac. A. 15, 64.—Trop.: egregium adversus tempestates receptaculum, Plin. Ep. 2, 17, 4; so id. ib. 2, 15, 36.—Hence: firmus, invictus, fortis adversus aliquid (like contra), protected against a thing, firm, fixed, secure: advorsum divitias animum invictum gerebat, Sall. J. 43, 5: invictus adversum gratiam animus, Tac. A. 15, 21: adversus convicia malosque rumores firmus ac patiens, Suet. Tib. 28: Adversus omnes fortis feras canis, Phaedr. 5, 10, 1; and in opp. sense: infirmus, inferior adversus aliquid, powerless against, unequal to: fama, infirmissimum adversus vivos fortes telum, Curt. 4, 14: infirmus adversum pecuniam, Aur. Vict. Caes. 9, 6: inferior adversus laborem, id. Epit. 40, 20.☞
        • a Adversus is rarely put after the word which it governs: egone ut te advorsum mentiar, Plaut. Aul. 4, 7, 9 (690): hunc adversus, Nep. Con. 2, 2; id. Tim. 4, 3: quos advorsum ierat, Sall. J. 101, 8.—
        • b It sometimes suffers tmesis: Labienum ad Oceanum versus proficisci jubet, Caes. B. G. 6, 33: animadvortit fugam ad se vorsum fieri, Sall. J. 58: animum advortere ad se vorsum exercitum pergere, id. ib. 69: ad Cordubam versus iter facere coepit, Auct. B. Hisp. 10 and 11; cf. inversus: in Galliam vorsus castra movere, Sall. C. 56; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12; Traj. ap. Plin. Ep. 10, 78; the Eng. to-ward: to us ward, Psa. 40, 5; and the Gr. εἰς -δε: εἰς ἅλαδε, Hom.Od. 10, 351.

Saved

Recent