About Report a problem

Menu

adventus

adventus, a coming, approach, arrival

BWL

sub adventum triumvirorum
just before the arrival of the triumvirs

Frieze-Dennison Vergil

adventus , ūs, m.: a coming, an arrival, 5.36; advance, 11.607. (advenio)

Could not find adventusque in Logeion dictionaries.

adventusque Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine nominative singular, Noun: masculine accusative plural of adventus

adventusque Verb: perfect passive participle masculine nominative singular of advenio

See adventusque in Morpho

adventus, ūs (gen. adventi, Ter. Phorm. 154; cf. Prisc. p. 712 P.), m. [advenio],
  • a coming, an approach, arrival (class., also in plur.).
    • I.A Lit.: Beluarum [haec] ferarum adventus ne taetret loca, Pac. ap. Non. 178, 8 (Trag. Rel. p. 114 Rib.): adventum Veneris fugiunt venti, Lucr. 1, 7: in adventu Titi, Vulg. 2 Cor. 7, 6: ad urbem, Cic. Mil. 19: in urbes, id. Imp. Pomp. 5: ut me levārat tuus adventus, sic discessus afflixit, id. Att. 12, 50: praestolabor adventum tuum, Vulg. Judic. 6, 18: adventibus se offerre, i. e. advenientibus obviam ire, Cic. Fam. 6, 20: lucis, Sall. J. 96: consulis Romam, Liv. 22, 61 fin.—Sometimes of the approach of an enemy: nisi adventus ejus appropinquāsset, Nep. Iph. 2; so Cic. Rep. 2, 3, 6; Vulg. 2 Macc. 14, 17.—
    • B Transf., the state of having arrived, an arrival, the being present by arriving (cf. advenio, B.): quorum adventu altera castra ad alteram oppidi partem ponit, Caes. B. C. 1, 18: horum adventu tanta rerum commutatio est facta, id. B. G. 2, 27.—
  • II Fig.: adventus in animos et introitus imaginum, Cic. N. D. 1, 38, 105: malorum, id. Tusc. 3, 14: exspectantes adventum gloriae Dei, Vulg. Tit. 2, 13: nuptiarum, Paul. Sent. 2, 21.

Saved

Recent