cohortor

cohortor, to animate, encourage, advise, incite, exhort, admonish

BWL

cohortatus est ut fortiter pugnarent
he encouraged them to fight bravely

Could not find cohortandi in Logeion dictionaries.

cohortandi Verb: present passive gerundive plural, Verb: present active gerund singular, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular of cohortor

See cohortandi in Morpho

cŏ-hortor, ātus, 1, v. dep., to animate or encourage by forcible language, to incite, exhort, admonish.

I Esp., of the general before a battle, or in other milit. proceedings: cohortatus suos proelium commisit, Caes. B. G. 1, 25: acies instruenda, milites cohortandi, signum dandum, id. ib. 2, 20: exercitum ad pugnam, id. B. C. 3, 90: militem ad proelium, Quint. 12, 1, 28.—
- - - - β With inf., Auct. B. Alex. 21; cf. Tac. A. 12, 49.—
      - γ With ut or ne: Scipionis milites cohortatur, ut, etc., Caes. B. C. 3, 82; Tac. Agr. 36: ipse adit reliquos, cohortatur, ne labori succumbant, Caes. B. G. 7, 86; cf. II.—
II In gen., and without the sphere of military operations (in good prose).
- - 1 Absol.: hac (eloquentiā) et cohortamur, hac persuademus, Cic. N. D. 2, 59, 148; Quint. 11, 3, 124: vereor ne majorem vim ad deterrendum habuerit quam ad cohortandum, Cic. de Or. 1, 61, 258.—
  - 2 Aliquem: Caesar Remos cohortatus liberaliterque oratione prosecutus, Caes. B. G. 2, 5 init.; cf.: non sibi cohortandum Sulpicium, sed magis conlaudandum videri, Cic. de Or. 1, 8, 20.—
  - 3 Aliquem ad aliquid: aliquem ad virtutem, Cic. de Or. 2, 9, 35: in hominibus ad virtutis studium cohortandis, id. Ac. 1, 4, 16: ad studium summae laudis, id. Fam. 2, 4, 2: ad pacem. id. Att. 15, 1, A, 3: ad concordiam, Suet. Claud. 46: ad libertatem recuperandam, Cic. Phil. 4, 5, 11. —
  - 4 With final clause; with ut: fratrem cohortatus, ut, etc., Suet. Oth. 10.—With ne: cohortantibus invicem, ne, etc., Suet. Galb. 10.

co-hortor, ātus sum, ārī, mit eindringlicher Rede ermuntern, Mut einsprechen, ernstlich zureden, durch Zuspruch antreiben, anfeuern, (Ggstz. deterrere, Cic. de or. 1, 258), absol., si nosmet ipsos alloquimur cohortantes, obiurgantes, miserantes, Quint.: hāc (eloquentiā) cohortamur, hāc persuademus, Cic.: cohortando suos ad pontem ac munitiones continere, Auct. b. Alex. – m. inter se (sich gegenseitig), zB. inter se cohortati, Caes. b. G. 6, 40, 4 (vgl. unten mit ne). – mit Ang. wen? durch Acc., Sulpicium et Cottam, Cic.: populum Romanum, Cic.: suos, Caes., Sall. u. Liv.: milites, Caes. u. Liv.: se mutuo, Vulg. – mit Ang. wozu? durch ad od. (selten) in u. Akk., ohne alqm, quis cohortari ad virtutem ardentius, quis a vitiis acrius revocare potest? Cic. de or. 2, 35: m. alqm, zB. alqm ad virtutis studium, Cic.: alqm ad pacem, Cic.: multum ad concordiam liberos suos, Suet.: et oratione pulcherrimā et honestissimo exemplo omnes cives ad munificentiam, Plin. ep.: militem ad proelium, Quint.: Aiaces duos in proelium, Auson. perioch. Iliad. 13: exercitum militari more ad pugnam, Caes.: bes. m. ad u. Gerund., alqm ad honorandum Serv. Sulpicium, Cic.: vos ad libertatem recuperandam, Cic.: alqm ad patiendam fortiter mortem, Frontin: locupletes ad tollendos liberos ingentia praemia et pares poenae cohortantur, Plin. pan. – m. Ang. wozu? durch allg. Acc. pron. neutr., si qua in re (bei einer Sache) cohortabimur aliquid (zu etwas), cuius rei etc., Cornif. rhet. 3, 4. – m. Ang. wozu? durch Infin., Cornif. rhet. 3, 4. Tac. ann. 12, 49. Mos. et Rom. legg. collat. 6, 4. § 1. – m. Ang. in betreff wessen? durch de m. Abl., numquam de P. Popilio senatum aut populum cohortatum esse, Cic. ad Quir. 11. – m. Ang. in welcher Absicht? durch ut m. Konj., bl. coh. ut etc., zB. Caes. b. G. 7, 27, 2 u. 7, 60, 1: coh. alqm, ut etc., zB. Cic. Sest. 135; Phil. 7, 24. Caes. b. G. 7, 34, 1; b. c. 3, 82, 1. Sall. Cat. 21, 5. Tac. Agr. 36. Suet. Oth. 10, 2: od. durch ne mit Konj., bl. coh. ne etc., Caes. b. G. 7, 86, 3: coh. inter se (sich gegenseitig), ne etc., Caes. b. G. 4, 25, 5 u. 6, 8, 1: coh. invicem, ne etc., Suet. Galb. 10, 5: u. alqm coh., ne etc., Caes. b. c. 2, 43, 1; od. durch bl. Konj., discedentem ex contione universi cohortantur, magno sit animo, Caes. b. c. 2, 33, 2.

…cohortandos milites, quam in partem fors obtulit, decucurrit et ad legionem decimam devenit. Milites non longiore oratione cohortatus quam uti suae pristinae virtutis memoriam retinerent neu perturbarentur animo hostiumque impetum fortiter sustinerent, quod non longius hostes aberant…

Julius Caesar, Gallic War
…quod non longius hostes aberant quam quo telum adigi posset, proelii committendi signum dedit. Atque in alteram item cohortandi causa profectus pugnantibus occurrit. Temporis tanta fuit exiguitas hostiumque tam paratus ad dimicandum animus ut non modo ad insignia…

Julius Caesar, Gallic War
…nihil iam Caesaris imperium expectabant, sed per se quae videbantur administrabant. Caesar, necessariis rebus imperatis, ad cohortandos milites, quam in partem fors obtulit, decucurrit et ad legionem decimam devenit. Milites non longiore oratione cohortatus…

Julius Caesar, Gallic War
…. Caesar primum suo, deinde omnium ex conspectu remotis equis, ut aequato omnium periculo spem fugae tolleret, cohortatus suos proelium commisit. Milites loco superiore pilis missis facile hostium phalangem perfregerunt. Ea disiecta gladiis destrictis in eos…

Julius Caesar, Gallic War
…dandum ; ab opere revocandi milites ; qui paulo longius aggeris petendi causa processerant arcessendi ; acies instruenda ; milites cohortandi ; signum dandum. Quarum rerum magnam partem temporis brevitas et incursus hostium impediebat. His difficultatibus duae res erant…

Julius Caesar, Gallic War
…obsides ad se adduci iussit. Quae omnia ab his diligenter ad diem facta sunt. Ipse Diviciacum Haeduum magnopere cohortatus docet quanto opere rei publicae communisque salutis intersit manus hostium distineri, ne cum tanta multitudine uno tempore confligendum sit…

Julius Caesar, Gallic War
…, Eburones, Caerosos, Paemanos, qui uno nomine Germani appellantur, arbitrari ad XL milia. Caesar Remos cohortatus liberaliterque oratione prosecutus omnem senatum ad se convenire principumque liberos obsides ad se adduci iussit. Quae omnia ab his…

Julius Caesar, Gallic War
…novissimis uni militi detracto, quod ipse eo sine scuto venerat, in primam aciem processit centurionibusque nominatim appellatis reliquos cohortatus milites signa inferre et manipulos laxare iussit, quo facilius gladiis uti possent. Cuius adventu spe inlata militibus ac…

Julius Caesar, Gallic War
…compluris periculi aut ignominiae, multos victoriae Sullanae, quibus ea praedae fuerat. Postquam omnium animos alacris videt, cohortatus, ut petitionem suam curae haberent, conventum dimisit. Fuere ea tempestate, qui dicerent Catilinam oratione habita ,…

Sallust, Catilina
…venerunt et simul utrimque clamor exortus est, Galli cito cognito consilio sine mora praetoribus se tradunt ; Volturcius primo cohortatus ceteros gladio se a multitudine defendit, deinde, ubi a legatis desertus est, multa prius de salute sua…

Sallust, Catilina

Menu

Word wheel

cohortor

BWL

Saved

Recent