About Report a problem

Menu

condignus

Could not find condignum in Logeion dictionaries.

condignum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of condignus

See condignum in Morpho

con-dignus, a, um,
  • adj., wholly deserving, very worthy (very rare; mostly ante- and post-class.).
          • α Absol.: condignum donum, quali'st qui donum dedit, Plaut. Am. 1, 3, 39 (537) sq.—
          • β With abl.: dum condignam te sectaris simiam, Plaut. Mil. 2, 6, 25 (505); Gell. 3, 7, 1.—
          • γ With dat.: ultio condigna crimini, Cod. Th. 9, 28, 1; cf. Non. p. 35, 1.—
          • δ With gen.: providentiae divinae condignus exitus, Ap. Met. 10, 12, 19. —Adv.: condignē, very worthily.
          • α Absol.: condigne facere, Plaut. Men. 5, 5, 8 (906); id. Aul. 3, 4, 6 (465): condigne atque recte loqui, Gell. 1, 6, 4: condigne et cum decore depingere, id. 14, 4, 1.—
          • β With abl.: condigne te cubare, Plaut. Cas. 1, 43 (131); id. Capt. 1, 1, 39 (107).—Comp. and sup. are not in use.

Saved

Recent