confisco
confisco, no perf., ātum, 1, v. a. [fiscus] (post-Aug.).
- I To lay up in a chest: quam (summam) et confiscatam semper repositamque habuerat, Suet. Aug. 101.—
- B Trop.: felices pauperes, qui totam animam in confiscato habent, i. e. in hand, in readiness, Tert. Fuga, 12.—
- II To seize upon for the public treasury, to confiscate: HS. milies, Suet. Calig. 16: alienissimas hereditates, id. Dom. 12.—
- B Transf., of the person whose property has been confiscated: devictis his et confiscatis, Suet. Aug. 15; so, principes, id. Tib. 49: duos equites Romanos, id. Calig. 41; Dig. 27, 3, 9, § 6; cf. confiscatio.
cōnfisco, āvī, ātum, āre (con u. fiscus), I) in der Kasse aufheben, pecuniam confiscatam habere, in der Kasse bar liegen haben, Suet. Aug. 101, 2. – übtr., alqd in confiscato habere, vorrätig, zur Hand haben, Tert. de fug. in pers. 12. – II) in die kaiserliche Schatzkammer (fiscus) einziehen, konfiszieren, hereditates, Suet.: prägn., alqm, jmds. Vermögen einziehen (u. ihn selbst als Staatsverbrecher behandeln), Suet. Vgl. Ruhnken Suet. Aug. 15.
cōnfiscō, (13) āvī, ātum, āre (cum et fiscus), tr., ¶ 1 garder dans une caisse : pecuniam confiscatam habere Suet. Aug. 101, garder de lʼargent en réserve dans sa cassette || aliquid in confiscato habere Tert. Fug. 12, avoir qqch. en réserve, à sa disposition ¶ 2 faire entrer dans la cassette impériale, confisquer : Suet. Cal. 16 || frapper qqn de confiscation : Suet. Aug. 15.
- 1. in de kas bewaren, in contant geld hebben liggen;
- 2. in beslag nemen voor de keizerlijke kas [hereditates].