consisto
consisto, to stand still, stand, halt, stop, take a stand, post oneself
BWL
to go rather quickly at one moment, to stand still at another
Frieze-Dennison Vergil
Could not find consistitur in Logeion dictionaries.
consistitur Verb: present passive indicative 3rd singular of consisto
- I Lit.
- A In gen.: jam hunc non ausim praeterire, quin consistam et conloquar, Plaut. Aul. 3, 4, 14 (473): otiose nunc jam ilico hic consiste, Ter. Ad. 156: ubi ad ipsum veni diverticulum, constiti, id. Eun. 635; cf. Hor. S. 1, 9, 62: uti et viatores consistere cogant, Caes. B. G. 4, 5: neque is (Demosthenes) consistens in loco, sed inambulans atque ascensu ingrediens arduo, Cic. de Or. 1, 61, 261: si ludius constitit aut tibicen repente conticuit, id. Har. Resp. 11, 23; cf. id. Arch. 8, 19: plura scribam ad te cum constitero: nunc eram plane in medio mari, id. Att. 5, 12, 3: constitit nusquam primo quam ad Vada venit, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 2: in quibus oppidis consistere praetores et conventum agere solebant, Cic. Verr. 2, 5, 11, § 28: Romae post praeturam, id. ib. 2, 1, 39, § 101: ire modo ocius, interdum consistere, Hor. S. 1, 9, 9: in muro consistendi potestas erat nulli, Caes. B. G. 2, 6: omnes ordines, tota in illā contione Italia constitit, Cic. Sest. 50, 107: ad mensam consistere et ministrare, id. Tusc. 5, 21, 61; so, ad aras, Ov. M. 10, 274: ad ramos, id. ib. 10, 510: ante domum, id. ib. 2, 766: ante torum, id. ib. 15, 653: in aede, id. ib. 15, 674: in medio, id. ib. 10, 601; and with a simple abl.: limine, id. ib. 4, 486; 9, 397; Stat. Th. 1, 123; Verg. A. 1, 541: post eum, Quint. 1, 10, 27: in pedes, Sen. Ep. 121, 9: calce aliquem super ipsum debere consistere, trample on, Cels. 8, 14, 19.—
- B In partic.
- 1 To set, become hard or solid: frigore constitit Ister, has been frozen, Ov. Tr. 5, 10, 1; cf. unda, id. M. 9, 662: sanguis, Poët. ap. Cic. Tusc. 2, 17, 38: alvus, Cato R. R. 126; 156, 4; cf.: cum jam perfecte mustum deferbuit et constitit, Col. 12, 21, 3: album ex ovo, quo facilius consistat, Cels. 4, 20, 15.—
- 2 Cum aliquo, to station or place one's self with some one for conversation, to stand with: in hoc jam loco cum altero Constitit, Plaut. Cist. 4, 2, 31 (701); id. Curc. 4, 2, 16 (502) sq.: cum hoc consistit, hunc amplexatur, Cic. Verr. 1, 7, 19.—
- 3 To take one's place, take position, assume a place or attitude for an action, etc.; of a musician: ut constitit, Suet. Ner. 21; of an actor: in scaenā vero postquam solus constitit, Phaedr. 5, 5, 13; of an orator: in communibus suggestis, Cic. Tusc. 5, 20, 59: Aesopus mediā subito in turbā constitit, Phaedr. 4, 5, 29; for shooting: post acer Mnestheus adducto constitit arcu, Verg. A. 5, 507; cf. of athletes, etc., id. ib. 5, 426; Plin. 7, 20, 19, § 83: inter duas acies, Liv. 7, 10, 9: cum aliquo, Petr. 19, 5.—Hence,
- 4 Milit. t. t., to halt, make a halt, take a position, to make a stand (opp. to a march, flight, or disorder): locus, ubi constitissent, Caes. B. G. 1, 13: qui in superiore acie constiterant, id. ib. 1, 24; cf.: in sinistrā parte acies, id. ib. 2, 23: in fluctibus, id. ib. 4, 24: sub muro, id. ib. 7, 48: juxta, id. ib. 2, 26 al.: pro opere, Sall. J. 92, 8: equites Ariovisti pari intervallo constiterunt, Caes. B. G. 1, 43: constitit utrumque agmen, Liv. 21, 46, 4: sic regii constiterant, id. 42, 58, 10 et saep.: ut reliquae (legiones) consistere non auderent, Caes. B. G. 2, 17: in locis superioribus consistere, id. ib. 3, 6: a fugā, Liv. 10, 36, 11: naves eorum nostris adversae constiterunt, Caes. B. G. 3, 14.—
- 5 Jurid. t. t., to appear as accuser before a court of justice: cum debitoribus, Dig. 5, 3, 49: cum matre, Sen. Ira, 2, 7, 3: adversus dominos, Dig. 5, 1, 53.—
- 6 Poet.: fert animus propius consistere, i.e. take a nearer view, Ov. A. A. 3, 467.—
- 7 To have a stand as a dealer, occupy a place of business: ede ubi consistas, Juv. 3, 296: in tabernā, Varr. L. L. 5, § 5 Müll.: IN SCHOLA, Inscr. Orell. 4085; cf.: locum consistendi Romanis in Galliā non fore, Caes. B. G. 7, 37; 7, 42.—
- II Trop.
- A In gen., to rest, remain, stand, Lucr. 2, 332; cf. id. 2, 322: patiamini eo transire illius turpitudinis infamiam, ubi cetera maleficia consistunt, Cic. Clu. 30, 83; cf.: ut unde orta culpa esset, ibi poena consisteret, Liv. 28, 26, 3: ante oculos rectum pietasque pudorque constiterant, Ov. M. 7, 73. —
- B In partic.
- 1 To pause, to dwell upon, delay, stop: in uno nomine, Cic. Verr. 2, 1, 38, § 95: ipsa mihi veritas manum inicit et paulisper consistere et commorari cogit, id. Rosc. Com. 16, 48; cf. id. de Or. 3, 31, 124: in singulis, id. Part. Or. 35, 120.—Impers. pass.: ista quae spectantur, ad quae consistitur, Sen. Vit. Beat. 2, 4.—
- 2 (Acc. to I. B. 2.) To be or remain firm, unshaken, immovable, steadfast, to be at rest, to stand one's ground, to continue, endure, subsist, be, exist: mente consistere, Cic. Phil. 2, 28, 68; so, neque mente nec linguā neque ore, id. Q. Fr. 2, 3, 2: praeclare in forensibus causis, id. Or. 9, 30: in dicendo, id. Clu. 39, 108: verbo quidem superabis me ipso judice, re autem ne consistes quidem ullo judice, id. Caecin. 21, 59; cf. of the cause itself: quia magistratus aliquis reperiebatur, apud quem Alfeni causa consisteret, id. Quint. 22, 71; cf. also: modo ut tibi constiterit fructus otii tui, id. Fam. 7, 1, 1: in quo (viro) non modo culpa nulla, sed ne suspitio quidem potuit consistere, id. Rosc. Am. 52, 152; cf. id. Clu. 29, 78: confiteor ... me consistere in meo praesidio sic, ut non fugiendi hostis sed capiendi loci causā cessisse videar, id. de Or. 2, 72, 294: vitam consistere tutam, to remain, continue safe, Lucr. 6, 11 Lachm. N. cr.: constitit in nullā qui fuit ante color, Ov. A. A. 1, 120: sunt certi denique fines, Quos ultra citraque nequit consistere rectum, Hor. S. 1, 1, 107; Plin. 14, 6, 8, § 68: quales cum vertice celso Aëriae quercus constiterunt, Verg. A. 3, 679: nullo in loco, nullā in personā ... consistunt (ista quae vires atque opes humanae vocantur), Val. Max. 6, 9, ext. 7: spes est hunc miserum aliquando tandem posse consistere, to take a firm stand (the figure derived from fleeing soldiers), Cic. Quint. 30, 94: si prohibent consistere vires, Ov. M. 7, 573.—*
- 3 Cum aliquo, to agree with: videsne igitur Zenonem tuum cum Aristone verbis consistere, re dissidere, cum Aristotele et illis re consentire, verbis discrepare, Cic. Fin. 4, 26, 72.—
- 4 In gen., to be, exist: vix binos oratores laudabiles constitisse, Cic. Brut. 97, 333: sine agricultoribus nec consistere mortales nec ali posse manifestum est, Col. 1, praef. § 6; Varr. R. R. 3, 8 fin.: quadringentis centum Venerios non posse casu consistere, to occur, take place, be thrown, Cic. Div. 2, 21, 48: summa studia officii inter nos certatim constiterunt, Lentul. ap. Cic. Fam. 10, 34, 3: sed non in te quoque constitit idem Exitus, take or have place, Ov. M. 12, 297.—
- β With in, ex, or the simple abl. (in Quint. also with circa and inter; v. infra), to consist in or of, to depend upon: major pars victūs eorum in lacte, caseo, carne consistit, Caes. B. G. 6, 22: omnis per se natura duabus Constitit in rebus, Lucr. 1, 420: e quibus haec rerum summa consistat, id. 1, 236; so with ex, id. 1, 839; 1, 873 al.; with abl.: deveniunt in talis disposturas, Qualibus haec rerum consistit summa, id. 1, 1028; 5, 61; 5, 66: vita omnis in venationibus atque in studiis rei militaris consistit, Caes. B. G. 6, 21: in eo salus et vita optimi cujusque consistit, Cic. Phil. 3, 8, 19: in hoc summa judicii causaque tota consistit, id. Quint. 9, 32; cf. id. de Or. 1, 40, 182: causam belli in personā tuā, id. Phil. 2, 22, 53: in quibus vita beata, id. Tusc. 5, 14, 40: in unā honestate omne bonum, id. ib. 5, 14, 42: in nomine controversia, Quint. 7, 3, 7; 8, 3, 57: in actu rhetoricen, id. 2, 18, 2; 6, 3, 42: spes omnis consistebat Datami in se locique naturā, Nep. Dat. 8, 3.—With abl., Quint. 12, 10, 59: omnis quaestio circa res personasque consistere videtur, id. 3, 5, 7; 6, 3, 19: quaestio inter utile atque honestum consistet, id. 3, 8, 24. —
- 5 As opp. to progressive motion, to come to a stand, stand still, stop, rest, take rest, cease: sola Ubi quiesco, omnis familiae causa consistit tibi, Plaut. As. 3, 1, 9 (512): omnis administratio belli consistit, Caes. B. C. 2, 12: vel concidat omne caelum omnisque terra consistat necesse est, Cic. Tusc. 1, 23, 54: forensium rerum labor et ambitionis occupatio constitisset, id. de Or. 1, 1, 1: usura, id. Att. 6, 1, 7: διάρροια, id. Fam. 7, 26, 2; cf.: videndum, morbus an increscat, an consistat, an minuatur, remains unchanged, Cels. 3, 2; and: cursus pituitae, id. 6, 6: cum ad Trebiam terrestre constitisset bellum, Liv. 21, 49, 1: cum bellum Ligustinum ad Pisas constitisset, id. 35, 4, 1; 22, 32, 4: infractaque constitit ira, Ov. M. 6, 627: Gaius ejusque posteri in equestri ordine constitere usque ad Augusti patrem, Suet. Aug. 2; cf.: maledictum, quod intra verba constitit, stopped at, went no farther than, Quint. Decl. 279.☞ Consisto as v. a. = constituo formerly stood Lucr. 6, 11; Sall. J. 49, 6; but these passages are corrected in recent editions. It is now found only Gell. 5, 10, 9, a doubtful passage, where Hertz reads: cum ad judices coniiciendae [consistendae] causae gratiā venissent.
b) v. lebl. Subjj., und zwar als t. t. des Würfelspiels, v. Wurf, zu stehen kommen = fallen, quadringentis talis centum Venerios non posse casu consistere, Cic. de div. 2, 48.
2) übtr.: a) sich auf jmds. Seite mit seiner Ansicht stellen, jmdm. beitreten, mit jmd. übereinstimmen (Ggstz. dissidere), videsne igitur Zenonem tuum cum Aristone verbis consistere, re dissidere; cum Aristotele et illis re consentire, verbis discrepare, Cic. de fin. 4, 72 zw. – b) mit jmd. sich in Erörterung über etwas einlassen, mit jmd. disputieren, de alqa re, cum alqo de alqa re, adversus alqd, Eccl.; vgl. Oehler Tert. de idol. 13 in.
II) insbes., von der Bewegung aus sich hinstellen = stille stehen, stehen bleiben, A) übh., stille stehen, stehen bleiben, haltmachen (Ggstz. ire, progredi, inambulare, moveri u. dgl.), 1) eig.: a) v. leb. Wesen: consistite! Ov.: ubi ad ipsum veni diverticulum, constiti, Ter.: egressi tecta consistimus, Plin. ep.: ire modo ocius, modo consistere, Hor. – constitit hic, Verg.: c. procul, Ov.: c. non eodem loci prae ardore (v. (Redner), Suet. – u. im Bilde, in hoc igitur campo cum liceat oratori vagari libere atque ubicumque constiterit, consistere in suo, Cic.: ipsa mihi veritas manum iniecit et paulisper consistere et commorari cogit, Cic. – c. ante domum, Ov.: c. citra limen foresque, Ov.: neque is consistens in loco (auf der Stelle), sed inambulans atque ascensu ingrediens arduo, Cic.: iumenta, quae Dareum vehebant, in quadam valle constiterant, Curt.: quocumque constiti loco (wo ich gehe und stehe), ibi cogitationes meas tracto, Sen.: c. limine, Ov. – So nun bes.: α) der Unterhaltung wegen stehen bleiben, consistimus, Hor.: viatores etiam invitos consistere cogunt, Caes. – cum hoc consistit, hunc amplexatur, Cic.: in hoc loco cum altero constitit, Plaut. – β) neugierig, betrachtend, bewundernd, staunend usw. stehen bleiben, prohibitis per militem obviis ac viatoribus respicere usquam vel consistere, Suet.: hanc effigiem eius subinde respicere, sub hac consistere, praeter hanc commeare, Plin. ep.: bestiae saepe immanes cantu flectuntur et consistunt, Cic.: Hypsipyle vacuo consistit in thalamo (vor Verwunderung und Schmerz), Prop. – im Passiv unpers., ista quae spectantur, ad quae consistitur, Sen. – γ) mitten im Tanze stille halten, si ludius constitit aut tibicen repente conticuit, Cic. de har. resp. 23 – δ) als milit. t. t., stille stehen, haltmachen, Rast machen, standhalten, sich setzen, sowohl für kurze Zeit, im Kampfe, auf dem Marsche, auf der Flucht, agmen nec progredi nec consistere audet, Curt.: agmen od. signa consistere iubet, Curt. u. Liv.: nemo consistere audet, Caes.: is locus ubi constitissent, ihr jetziger Lagerplatz, Caes.: constitit nusquam prius, quam ad Vada venit, Brut. in Cic. ep. – c. ad medium fere spatium, Caes.: c. paulum ad Rubiconem, Suet.: ad bivia, Liv.: ante oppidum, Hirt. b. Afr.: prope hostem, Caes.: sub castris Afranii, Caes.: signa consistunt in radicibus collium, Liv.: c. in hac urbe diutius quam usquam, Curt.: in locis superioribus u. bl. locis superioribus, Caes.: consistit a fuga Romana acies, Liv. – als auch auf die Dauer, eine feste Stellung einnehmen, sich festsetzen, cum (Pompeius) constiterit et timere desierit, Balb. in Cic. ep.: ego, ne consistere possit in Italia Antonius, dabo operam, Brut. in Cic. ep.: (Antonius) non mehercules horam constitisset, Planc. in Cic. ep. – ε) als Reisender, Flüchtling an einem Orte haltmachen, anhalten, sich aufhalten, v. Seefahrern auch = wo sich vor Anker legen, wo anlegen, sowohl augenblicklich, plura scribam ad te cum constitero; nunc eram plane in medio mari, Cic.: in quibus (oppidis) consistere praetores et conventum agere solebant, Cic.: c. unum diem Veliae, Cic.: Romae vix triduum, Cic.: ad ancoram unā nocte, Cic.: contra Lissum in ancoris (v. Schiffen), Caes.: in portu (v. Schiffen), Liv. – als auch auf die Dauer sich wo aufhalten, sich niederlassen, sich ansässig machen, hic, Sen.: in agris Cadurcorum, Hirt. b. G.: in Aonia, Ov.: in ea sede, Curt.: nec tamen hāc profugum consistere Pelea terrā fata sinunt, Ov. – v. den in einer Provinz sich aufhaltenden, ansässigen röm. Bürgern, ibi negotiandi causā, Caes.: Uticae, Val. Max. – ζ) als Verkäufer wo seinen Stand haben, ausstehen, feil haben, ede, ubi consistas, Iuven. 3, 296: c. in taberna, Varr. LL. 5, 5; in schola, sub theatro Aug. Pompeiano, Corp. inscr. Lat. 6, 9404. – η) als Kollegium wo zusammentreten, in Palatio, Corp. inscr. Lat. 6, 8750: Arelicae, ibid. 5, 4017: Clastidi, ibid. 5, 7357. Vgl. Mommsen im Hermes 7, 309 f.
b) von lebl. Subjj.: vel concĭdat omne caelum omnisque natura (N. = Schöpfung) consistat necesse est, Cic.: oculus consistit (Ggstz. huc illucve sine ratione movetur), Cels.: Ixionii vento (durch den W. = durch den Stillstand des W.) rota constitit orbis, Verg.: inanes nuces in summo umore consistere (sich halten, verbleiben) et plenas integro fructu ad ima deferri, Petr.: illic et nebulas, illic consistere nubes iussit, sich lagern, Ov. – So nun bes.: α) v. Flüssigkeiten, stillstehen (Ggstz. fluere, profluere, manare), ut, si pluerit, non consistat aqua, Varr.: quin rapidum placidis etiam mare constitit undis, Tibull.: ter frigore constitit Ister, Ov.: v. Blut usw., tandem constitit sanguis, Curt.: neque sanguis ullo potis est pacto profluens consistere, Enn. tr. fr. – v. Most, sich setzen, cum iam perfecte mustum deferbuit et constitit, Col. 12, 21, 3. – u. als mediz. t. t., Konsistenz gewinnen, album ex ovo cnm rosa (Rosenöl) mixtum, adiecto, quo facilius consistat, contritae rosae pulvere, Cels. 4, 27 (20), 1. p. 154, 2 D. – β) v. Magen, Unterleib, von der Ausleerung nach oben od. unten (vom Erbrechen od. Durchfall nachlassen, sich beruhigen, stehen (als mediz. t. t.), stomachus od. ventriculus consistit, Cels.: alvus consistit, Cels. – u. v. den Absonderungen nach oben u. unten selbst, stehen, pituitae cursus (Schleimabsonderung) consistit, Cels.: tanta me διάῤῥοια arripuit, ut hodie primum videatur posse consistere, Cic.
2) übtr.: a) v. Pers.u. personif. Lebl., α) stehen bleiben, αα) in der Rede bei einem Punkte stehen bleiben, verweilen, um ihn näher zu besprechen, quoniam ille hic constitit paulisper, mihi quoque necesse est paulum commorari, Cic.: ipsa mihi veritas manum iniecit et paulisper consistere et commorari coëgit, Cic. – m. in u. Abl., in uno nomine, Cic.: in singulis, Cic. – ββ) innerhalb der Grenzen eines Faches, einer Methode stehen bleiben, sich halten, m. intra u. Akk., intra professionem suam, Cels.: u. Passiv unpers., intra quietem et unctionem et cibum consistendum est, Cels. – u. übh. innerhalb einer Grenze bei etw. stehen bleiben, es bei etw. bewenden lassen, maledictum, quod intra verba constitit, Ps. Quint. decl. 279. – u. in einem Stande verbleiben, m. in u. Abl., seu fortunā seu voluntate in equestri ordine usque ad Augusti patrem, Suet. Aug. 2, 2. – β) bestehen = existieren, sine agri cultoribus nec consistere mortales nec ali posse manifestum est, Col. 1. praef. 6.
b) von Zuständen, α) stille stehen übh., teils = weder zu-, noch abnehmen, einen Stillstand eintreten lassen, im Stillstand begriffen sein (Ggstz. augeri, increscere od. decedere, minui), cum febris augeatur, consistat, decedat, Cels.: morbus increscit, consistit, minuitur, Cels. – teils = zum Stillstand kommen, stocken, nachlassen, aufhören, si infinitus forensium rerum labor... aetatis flexu constitisset, Cic.: quā novā re oblatā omnis administratio belli consistit, Caes.: cum ad Trebiam terrestre constitisset bellum, Liv. (vgl. Drak. Liv. 35, 4, 1. Fabri Liv. 21, 49, 1): consistere usura debuit, quae erat in edicto meo, die in m. E. erlaubte Verzinsung mußte aufhören, Cic.: infracta constitit ira, Ov. (s. Bach Ov. met. 6, 627). – β) wo seinen Sitz nehmen, Platz greifen, αα) v. körperl. Übeln, teils übh. wo seinen Sitz nehmen od. haben, morbus consistit in toto corpore od. intra intestina, Cels.: maximi dolores in macerrimis consistunt corporis partibus, Sen.: si (erysipelas) circa cervicem aut caput constitit, Cels. – teils (wie καθίστημι) anhalten, fortdauern, Konsistenz gewinnen, sich festsetzen, si nihilo magis malum constitit, Cels.: dolor constitit cum furore, Scrib. – ββ) v. andern Zuständen, wo Platz greifen, stattfinden, teils = wo zur Anwendung und Geltung kommen, ut unde culpa orta esset, ibi poena consisteret, Liv.: in quo (viro) non modo culpa nulla, sed ne suspicio quidem potuit consistere, Cic.: non in te quoque constitit idem exitus, Ov.: si putabit posse omnia penes unum consistere (könne in der Hand einer Person in Anwendung kommen = sei in einer Person vereinbar), Cornif. rhet.: omni tempore summa studia officii inter nos constiterunt, Cic.: quaestio consistit inter utile atque honestum od. circa res personasque, Quint.: sunt certi denique fines, quos ultra citraque nequit consistere rectum, Hor. – teils = auf etw. beruhen, in etw. bestehen, in etw. seinen Grund haben, auf etw. sich gründen, maior pars victus eorum in lacte, caseo, carne consistit, Caes.: vita omnis in venationibus atque in studiis rei militaris consistit, Caes.: omnium superiorum dimicationum fructum in eo die atque hora consistere, Caes.: cum omnibus Gallicis navibus spes in velis armamentisque consisteret, Caes.: in interitu tuo salus et vita optimi cuiusque, libertas populi Romani dignitasque consistit, Cic.: causa perniciosissimi belli in persona tua constitit, Cic.: ea, in quibus vita beata consistit, Cic. – m. bl. Abl., ita exiguo tempore magnoque casu totius exercitus salus constitit, Caes. – mit ex u. Abl., reliquae (legiones) ex fugitivis consistebant, Auct. b. Hisp.
B) prägn., zum festen Stande kommen, festen Füß fassen, sich auf den Füßen halten (Ggstz. cadere u. dgl.), 1) eig.: a) v. Pers., si prohibent consistere vires, Ov. met. 7, 573. – ita alte, ut consistere homo ipse non possit, Cels. 8, 15. p. 356, 16 D. – im Kampfe, α) v. Faustkämpfer, Ringer (Ggstz. de gradu deici, cadere), minimeque in lubrico versabitur et, si semel constiterit, numquam cadet (im Bilde v. Redner), Cic.: nec tamen tradidisti te, sed subsiluisti et acrior constitisti (im Bilde von dem, der mit dem Geschicke kämpft), Sen.: attolle animum, adversus formidata consiste, Sen. – β) als milit. t. t. v. Soldaten, in muro, Caes.: in fluctibus, in arido, Caes.: pro opere, Sall. – u. im Bilde (vom Redner), confiteor... me consistere in meo praesidio sic, ut non fugiendi hostis, sed capiendi loci causā cessisse videar, Cic. de or. 2, 294.
b) v. lebl. Subjj. Halt gewinnen, quales cum vertice celso aëriae quercus... constiterunt, festgewurzelt dastehen, Verg. Aen. 3, 681. – und (im Bilde), nullo in loco, nulla in persona stabilibus nixa radicibus consistunt, fesseln sich bleibend an keinen Ort, an keine Person, Val. Max. 6, 9. ext. 7.
2) übtr., gleichs. festen Fuß fassen, certa aliqua in sententia, einen bestimmten, festen Entschluß fassen, Cic.: consistit consilium, der Entschluß steht fest, Cic. – So nun bes.: a) im gerichtl. Kampfe, festen od. sichern Stand gewinnen, seinen Platz od. sich behaupten, sich halten, bestehen (Ggstz. cadere, concĭdere, de gradu deici), vom Redner, in hac causa, Cic.: in forensibus causis praeclare, Cic.: contra vos in contione, Cic.: c. in dicendo (seine Rede durchführen), Cic.: Passiv unpers., aut ita consistendum est, ut etc., man muß sich so festsetzen (darauf bestehen), daß usw., Cic. – v. Beklagten, spes est et hunc miserum... aliquando tandem posse consistere, Cic.: verbo quidem me superabis ipso iudice, re autem ne consistes quidem ullo iudice, Cic.: Pisonem consulem nulla in re consistere umquam sum passus, Cic. – v. Prozesse selbst, quia magistratus aliquis reperiebatur, apud quem Alfeni causa consisteret, Cic. Quinct. 71. – b) in Stimme, Gesicht od. Gemüt Fassung (Ruhe) gewinnen od. behalten, sich fassen, sich sammeln, v. Pers., neque mente nec linguā neque ore c., Cic.: u. so c. mente, Cic.: tranquillo animo, quietā mente, Fassung u. Ruhe des Gemüts, des Geistes gewinnen, Cic. – v. der Stimme usw. selbst, neque mens neque vox neque lingua consistit, Cic.: religiones violatae... consistere eius animum sine furore atque amentia non sinunt, Cic.: neque enim patrius consistere mentem passus amor, ihm läßt Vaterliebe nicht ruhig das Herz, Verg. – c) in der öffentlichen Meinung festen Fuß fassen, sich behaupten, Geltung gewinnen, vix singulis aetatibus binos oratores laudabiles constitisse, Cic. Brut. 333. – ➳ consistere mit Akk. ist überall unsichere Lesart; vgl. Lachm. Lucr. 6, 11. Gronov Liv. 27, 17, 11.
- 1. (a) zich gezamenlijk opstellen, bijeenkomen; pf. m. praes. betekenis: staan (m. in m. abl.); ➤ tota Italia constitit kwam bijeen; (b) (v. individuele personen) een positie innemen, zich plaatsen, zich opstellen, gaan staan, optreden; pf. m. praes. betekenis: staan (m. in m. abl.) [in foro];
- 2. (milit. t.t.) stellingen betrekken, posities innemen, aantreden;
- 3. (milit.) halt houden, zich legeren, rusten; ➤ acies consistit; in monte ~; in sinistra parte ~;
- 4. stilstaan, blijven staan [in valle; ante urbem; ante portas];
- 5. (als reiziger e.d.) de reis onderbreken, zich ophouden, verblijven [in Italia; Romae; in urbe];
- 6. vaste voet krijgen, standhouden [in fluctibus; in arido; in vadis];
- 7. zich vestigen, gaan wonen [in provincia];
- 8. cum alqo ~ iems. kant kiezen;
- 9. bestaan, voorhanden zijn; ➤ ubi maleficia consistunt, ibi poena consistit;
- 10. (v. toestanden) intreden, zich voordoen;
- 11. stokken, ophouden, gaan liggen, tot stilstand komen; ➤ bellum, ira consistit;
- 12. (Ov.) blijven steken; ➤ iaculum constitit;
- 13. stilstaan, verwijlen (bij: in m. abl.) (ihb. bij het spreken) [in singulis];
- 14. berusten op, bestaan in of uit (in m. abl. of ex); ➤ in te salus omnium consistit; victus in lacte et caseo consistit;
- 15. tot rust komen, rustig worden, bedaren, kalmeren;
- 16. zich handhaven, zich staande houden, standhouden [certā in sententia; in forensibus causis];
- 17. voor anker gaan [in portu].
自停止。棲。息肩。恆心。在。— triduum in urbe 在城三日。— in digitos 靠脚尖。翹企。— vitam tutam 平生無危。— in hasta 靠槍。— mente 醒人事。— verbis cum eo 言和彼。— causam 駁訟。— cum eo 同人爭訟。 Consistit stomachus 吐停止。 Consistit dolor 疼已息。 Legatum consistit 另遺之書不廢。Milites consistunt 諸兵留步。Fides utrinque consistit 兩家忠心。
Suggest a Translation
See an image
- to stand still, stand, halt, stop, take a stand, post oneself: hic, T.: Ubi veni, T.: consistimus, H.: viatores consistere cogant, Cs.: bestiae cantu flectuntur atque consistunt: in oppidis: ire modo ocius, interdum consistere, H.: in muro, get footing, Cs.: ad aras, O.: ante domum, O.: in aede, O.: cum hoc, at the side of: limine, O.: rota constitit orbis, stood still, V.—To set, grow hard, become solid: frigore constitit unda, has been frozen, O.: sanguis.—To take a stand, take position, assume an attitude, stand forth, set oneself: in scaenā, Ph.: in communibus suggestis: mediā harenā, V.: in digitos adrectus, V.: inter duas acies, L.: quocumque modo, in whatever attitude, O.: quales quercūs Constiterunt, stand up in a body, V.—Of troops, to stand, form, halt, make a halt, take position, be posted, make a stand: in superiore acie, Cs.: in fluctibus, Cs.: pro castris, form, S.: pari intervallo, Cs.: a fugā, L.: in orbem, Cs.: quadratum in agmen (acies), Tb.: naves eorum nostris adversae constiterunt, Cs. — To abide, stay, settle, tarry, have a place of business: negotiandi causā ibi, Cs.: locus consistendi in Galliā, Cs.: Latio consistere Teucros, room for, V.: primā terrā, on the very shore, V.: ede ubi consistas, Iu.—Fig., to pause, dwell, delay, stop: in uno nomine: paulisper.—To be firm, stand unshaken, be steadfast, continue, endure, subsist, find a footing: mente: in dicendo: in quo (viro) culpa nulla potuit consistere, rest upon: Quos (finīs) ultra citraque nequit consistere rectum, H.: si prohibent consistere vires, O.—To agree: cum Aristone verbis consistere, re dissidere. — To be, exist, occur, take place: vix binos oratores laudabiles constitisse: sed non in te quoque constitit idem Exitus, O.: ut unde culpa orta esset, ibi poena consisteret, fall, L.: ante oculos rectum pietasque Constiterant, stood forth, O.—To consist in, consist of, depend upon: pars victūs in lacte consistit, Cs.: (rem p.) in unius animā: in unā virtute spes, Cs.: causa belli in personā tuā.—To come to a stand, stand still, stop, cease: omnis administratio belli consistit, Cs.: natura consistat necesse est: consistere usura debuit: bellum, L.: infractaque constitit ira, O.
-
…succedunt murumque subruunt. Quod tum facile fiebat. Nam cum tanta multitudo lapides ac tela coicerent, in muro consistendi potestas erat nulli. Cum finem oppugnandi nox fecisset, Iccius Remus, summa nobilitate et gratia inter suos ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…reliquaeque legiones magnum spatium abessent, hanc sub sarcinis adoriri ; qua pulsa impedimentisque direptis, futurum ut reliquae contra consistere non auderent. Adiuvabat etiam eorum consilium qui rem deferebant quod Nervii antiquitus, cum equitatu nihil possent neque enim…
Julius Caesar, Gallic War
-
…multa milia passuum prosecuti magnam multitudinem eorum fugientium conciderunt, cum ab extremo agmine, ad quos ventum erat, consisterent fortiterque impetum nostrorum militum sustinerent, priores, quod abesse a periculo viderentur neque ulla necessitate neque imperio continerentur ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…salutis iniquo loco contra eos qui ex vallo turribusque tela iacerent pugnari debuit, cum in una virtute omnis spes consisteret. Occisis ad hominum milibus IIII reliqui in oppidum reiecti sunt. Postridie eius diei refractis portis, cum iam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…aetas consumpse ante acta diesque. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere e quibus haec rerum consistit summa refecta, inmortali sunt natura praedita certe. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti. Denique res omnis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…sed mutarentur, ferre omnes omnia possent. quippe ubi non essent genitalia corpora cuique, qui posset mater rebus consistere certa at nunc seminibus quia certis quaeque creantur, inde enascitur atque oras in luminis exit, materies ubi inest…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…. Qui quanto est pondere terrae, pondere aquae levior tanto est onerosior igni. Illic et nebulas, illic consistere nubes iussit et humanas motura tonitrua mentes et cum fulminibus facientes fulgura ventos. His quoque non passim mundi fabricator…
Ovid, Metamorphoses
-
…, surrexit Clodius. ei tantus clamor a nostris placuerat enim referre gratiam ut neque mente nec lingua neque ore consisteret. ea res acta est, cum hora sexta vix Pompeius perorasset, usque ad horam viii, cum omnia…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…descendemus. succurret fortasse hoc loco alicui vestrum cur novissimum tempus exspectemus potius quam nunc aliquid moliamur. quia ubi consistamus non habemus praeter Sex. Pompeium et Bassum Caecilium ; qui mihi videntur hoc nuntio de Caesare adlato firmiores futuri…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ducit ; hostem insolenter atque acriter nostros insequentem supprimit rursusque terga vertere seque ad oppidum Ilerdam recipere et sub muro consistere cogit. sed nonae legionis milites elati studio, dum sarcire acceptum detrimentum volunt, temere insecuti longius fugientis in…
Julius Caesar, Civil War