contumia
contŭmĭa, ae, f., v. contumelia init.
contumia, s. contumēlia ➳ .
contŭmĭa, æ, f. Capel. 4, 424 ; Gloss. Scal. , c. contumelia.
Derisio, in Gloss. Arabico Lat.
Contumelia, Joanni de Janua,
Populum Cecropidarum bene quo palliatarum Bromius conciperet Contumias nosse dolore.
Contumia.
Contumeliamproprie pro adulteris dici annotat Jacobus Gotofredus ex leg. 2. Cod. Th. ad L. Jul. de Adult. (9, 7.)