conturbatio
conturbatio, confusion, disquiet, consternation
conturbātĭo, ōnis, f. [conturbo], disorder, confusion. *
- I Lit.: oculorum, confused, indistinct vision, as a disease, Scrib. Comp. 19.—
- II Trop., confusion, disquiet, perturbation of mind (rare): conturbatio metus excutiens cogitata, a fear that drives away all thought, Cic. Tusc. 4, 8, 19; id. Top. 12, 52: mentis, id. Tusc. 4, 13, 30.
conturbātio, ōnis, f. (conturbo), die Verwirrung, Verstörung, a) die physische, oculorum, Getrübtheit (griech. τάραξις), Scrib. 19: mentis (des Wahnsinnigen), Cic. Tusc. 4, 30. – b) die gemütliche = die Bestürzung, conturbatio est metus excutiens cogitata, Cic. Tusc. 4, 19: post rem rubor, pallor, titubatio et alia signa conturbationis et conscientiae, Cic. top. 52.
~o,gedrefednes
achor, i. ~o,drefing
quando ‥ pravi homines ‥ ~onem moverint(
ne infirmiores animos ~onis antehabite memoria ‥ moveret, sermone habito ad populum omnia pacificavit, rememorans pristinos dies qualiter olim in B. Paulo universa civitas Jerosolimorum commota fuerit et conturbata
conturbātĭō, ōnis, f. (conturbo), ¶ 1 trouble, affolement : Cic. Tusc. 4, 19 ¶ 2 trouble, dérangement, malaise : conturbationes oculorum Scrib. Comp. 19, éblouissement ; conturbatio mentis Cic. Tusc. 4, 30, dérangement de lʼesprit.
conturbatio , onis. f. et, v. conturbo
See an image
See an image
conturbātiō ōnis, f
- conturbo, confusion, disquiet, consternation: mentis: est metus excutiens cogitata.