dissigno
dissigno, to unseal, disclose
Could not find dissignari in Logeion dictionaries.
dissignari Verb: present passive infinitive of dissigno
dis-sīgno, āvī, ātum, āre, I) einrichten, anordnen, quae cum ita dissignasset, Cic. Tim. § 46: discriptionem dissignare et conficere, Cic. de nat. deor. 1, 26: ut nec domus nec res publica ratione quādam et disciplina dissignata (al. designata) videatur, Cic. de nat. deor. 3, 85. – II) anstiften, quid non ebrietas dissignat, Hor. ep. 1, 5, 16.
See: dissignare
dissignō, (16) āvī, ātum, āre (dis, signo), tr., ¶ 1 distinguer, disposer, régler, ordonner : Cic. Nat. 1, 26 ¶ 2 faire qqch. qui se remarque, se signaler par qqch. : quid non ebrietas dissignat ? Hor. Ep. 1, 5, 16, par quoi lʼivresse ne se signale-t-elle pas ? || [ordt en mauvaise part = cum nota et ignominia aliquid facere Non. 96 ] : videndumst, quæ dissignata sint et facta nequiter,... ut proveniant sine malo Pl. Most. 413, il faut aviser à ce que les pires machinations et les pires méfaits se terminent sans mal pour leur auteur ; modo quid dissignavit ? Ter. Ad. 87. quel scandale il vient de faire ! Apul. M. 8, 28 ; Arn. 1, 63.
➳ dissigno est voisin de designo et les mss font souvent la confusion.
- 1. ordenen, inrichten [discriptionem]; ➤ ut nec domus nec res publica ratione quadam et disciplina dissignata videatur (Cic.); — ook = designo
- 5. ;
- 2. aanrichten, veroorzaken; ➤ quid non ebrietas dissignat? (Hor.).
dis-sīgnō āvī, ātus, āre,
- to unseal, disclose: Quid non ebrietas dissignat?H. — Fig., to arrange, dispose, regulate, set in order (only v. l. for designo).