dominicatus

1 dominicatus 1 (man.) belonging to demesne. †969 (12c) ipse de ~is terris meis aliquanta addidi et cartis ‥ corroboravi CS 1264. 2 (?) held on Sunday. de mercatis et placitis ~is (Inst. Cnuti rub.) GAS 616 (cf. ib. 295: interdicimus mercatum dierum Dominicorum).

2 dominicatus [LL = lord’s power] , (man.) demesne. Cf. dominicus 3, 4. c1030 (11c) quandam terram dominicam S. Mariae Raculfensis [Reculver, Kent] ‥ in praestariam annuo duobus ministris meis ‥, ut illam terram habeant non longius quam ipsi placuerit decano ‥; ubi vero decano ‥ visum fuerit ut illam terram possint fructificare ~ui suo, recedant ab ea ‥, quia dominica est S. Mariae CD 754 (= FormA p. xxi); rex et barones sui habent in ~u suo xiij hidas et dim. et iij fertinos Dom. Exon. 67; ~us regis ad regnum pertinens in Devenescira Ib. rub. 83; de aecclesia S. Germani ablatus est j ager terrae qui erat de ~u aecclesiae Ib. 507; c1155 in Foresthill [Oxon] duas acras de ~u (Lit. Papae) MonA II 147a (cf. ib.: villam ‥ cum decima de ~u); c1200 possessiones istas ‥ confirmamus, viz‥. totum ~um de Budifordia [Bidford, Warw] ‥, totum ~um de Nortona ‥ FormA 53.