About Report a problem

Menu

effugere

effugere [CL] , to flee, take flight. b to escape (trans.). c to elude (fig.), avoid. ut procul effugeret facies larvata nefandi Aldh. VirgV 2252; prosternat aereas potestates dextera tuae virtutis, ut hoc audientes tintinnabulum tremescant ~iantque ante sanctae crucis vexillum Egb. Pont. 118; 8‥ ~iet, forflioh ‥, afliot WW; linquere ut examen tantum digneris, et iste / effugiat vivus Wulf. Swith. II 326; 1255 percipiens ille equitans dictos forestarios ~it SelPlForest 114.  b hic non effugiet manuum tormenta mearum Wulf. Swith. I 552; fere, cum canes e vestigio sequentes nullatenus ~ere se posse presentiunt, ‥ ad locum istum quantocius transferuntur Gir. TH II 40; s1197 ignorabant [monachi] quod licet oppressis onus ab humeris excutere quociens oppressoris manum constiterit ~isse G. Cold. Durh. 12; 1279 aliter, mox ut eum tetigero, appellacionis alis falsidice rete meum ~iet Peckham Ep. 41; non potes ‥ absque meo adjutorio eorum manus ~ere [ME: edfleon] AncrR 153.  c 798 in qua assertione [haeretica] nullatenus ~ere poterit duas personas in Christo Alcuin ad Beatum 319; Anselm I 36 (v. compositio 2a).

Saved

Recent