effugium
effugium, a fleeing, flight, escape, avoidance, way of escape, means of flight
Frieze-Dennison Vergil
effugium , iī, n.: a fleeing away; pl., flight, escape, 2.140. (effugiō)
effŭgĭum, ii, n. [effugio],
- a fleeing away, flight (rarely, but class.; cf.: perfugium, refugium, asylum): effugiumque fugae prolatet copia semper, Lucr. 1, 983: effugium praecludere eunti, id. 3, 523; cf. id. 1, 974: dare effugium alicui, Liv. 23, 1, 8; Tac. H. 1, 43: patēre in publicum, Liv. 24, 26: nullam ne ad effugium quidem navem habentibus, id. 21, 43 et saep.: mortis, Cic. Verr. 2, 5, 64 fin.—In the plur.: ob nostra effugia, Verg. A. 2, 140; Tac. A. 12, 56; 15, 63.—
- II Concr., a means or way of escape: alias (bestias) habere effugia pennarum, Cic. N. D. 2, 47, 121; cf. Tac. A. 2, 47; 3, 42; 12, 31; 16, 15; Vulg. 2 Reg. 15, 14.
effugium, iī, n. (effugio), das Entfliehen, die Flucht, I) eig.: quos effugium servarat, Lucr. 5, 992. – II) meton.: A) ein Ausweg-, Ausgang zur Flucht, si effugium patuisset in publicum, Liv.: effugia insedisse (v. Soldaten), Tac.: vides iugulum tuum, guttur tuum, cor tuum? effugia (Zufluchtsorte) servitutis sunt, Sen. de ira 3, 15, 4: quoniam senile corpus lenta effugia sanguini praebebat, dem Bl. nur langsamen Abgang gewährte (= das Blut nur langsam fließen ließ), Tac. ann. 15, 63. – B) der Ausweg = das Mittel-, die Gelegenheit (Möglichkeit) zu entfliehen, -sich zu retten (s. Heräus Tac. hist. 1, 43, 5), effugia pinnarum habere, Fittiche, mit denen sie entfliehen können, Cic. de nat. deor. 2, 121: effugium mortis assequi, Gelegenheit, dem Tode zu entgehen, Cic.: peritis nandi dare effugium (v. Schiffen), Liv.: reperire effugium alterius malo, Phaedr.: servare (sich offen halten) effugium in futurum, Tac.: fuit effugium interim in castra, Tac.
reliquos in ~ium coegerunt
~ium, fuga, diffugium
colliria ‥ demoniace invasionis impetus ‥ non conterunt nec ~ii subsidio esse possunt
locum belli ‥ explorat, situm sc. loci, optimum in illo adventum, stationem, ~ium
effŭgĭum, (11) ĭī, n. (effugio), fuite : Lucr. 5, 992 || moyen de fuir, dʼéchapper : habere effugia pennarum Cic. Nat. 2, 121, avoir des ailes pour sʼenfuir ; assequi effugium mortis Cic. Verr. 2, 5, 166, trouver un moyen dʼéchapper à la mort || issue, passage : Tac. Ann. 3, 42.
- 1. het ontvluchten, vlucht;
- 2. gelegenheid of middel om te ontvluchten; ➤ -um alci dare; -um mortis assequi kans om aan de dood te ontsnappen; fuit ~ interim in castra (Tac.);
- 3. uitweg; ➤ si ~ patuisset in publicum (Liv.).
effugium ī, n
- ex + 2 FVG-, a fleeing, flight, escape, avoidance, way of escape, means of flight: mortis: pennarum, by means of: naves peritis nandi dedissent effugium, L.: ad effugium navem habere, L.: in publicum, L.: reperire effugium malo, Ph.: poenas ob nostra reposcent Effugia, V.